tag:blogger.com,1999:blog-84299177414231238212012-01-20T14:18:04.423-08:00വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.comBlogger861100tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-34986557734588060862012-01-19T13:27:00.000-08:002012-01-19T15:58:54.544-08:00പ്രണയത്തിന്റെ നാളുകളില്‍<br />ഞാന്‍ സ്വയംഭോഗം നടത്തിയിട്ടില്ല<br /><br />സഫലമായതില്‍പിന്നെയൊട്ട്<br />നിര്‍ത്താനായിട്ടുമില്ല<br /><br />അശ്ചര്യമെന്തായാലും ആ<br />ഏകവചനത്തിലല്ല<br /><br />നമ്മുടെ സഫലതയെ<br />ഭോഗിച്ച്‌ തീര്‍ത്ത ഉടലുകളുടെ<br />പെരുകുന്ന സ്വത്വപര്യായങ്ങളില്‍<div>നമ്മളെവിടെ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3498655773458806086?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-85396818262681467922011-03-28T13:11:00.000-07:002011-03-28T13:12:20.247-07:00ഇരുട്ടത്തെന്തോ<br />ഇഴഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നിയപ്പൊ<br />അടിച്ചങ്ങുകൊന്നു<br /><br />ഇനിയെന്തു ചെറുക്കാനെന്നപോലെ<br />ഒരു കരച്ചില്‍ പോലും ദുര്‍വ്യയം ചെയ്യാതെ<br />അതാവട്ടെ കമഴ്‌ന്നുകിടന്നുതന്നു<br /><br />ഇഴയുന്നതെല്ലാം പാമ്പല്ലെന്ന്<br />രാത്രിയൊത്തിരി നിലാവ്‌ തെറിപ്പിച്ചത്‌<br />കുപ്പായമ്പോലും നനച്ചില്ല<br /><br />ചത്തുചുരുണ്ടത്‌<br />അണയ്ക്കാതിരിക്കാന്‍ മുറിച്ചുവച്ച<br />നടവഴിയുടെ ബാക്കിയായിരുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-8539681826268146792?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-33583663841453238792011-02-03T06:27:00.000-08:002011-02-03T06:32:34.251-08:00പണ്ടൊക്കെ<br />കണ്ണടച്ചാലുടന്‍<br />കാഴ്ചയിലേയ്ക്ക്‌ കയറിവരുന്ന<br />ഒരൊട്ടകക്കുഞ്ഞുണ്ടായിരുന്നു<br /><br />ഇലയും തളിരും<br />പൂക്കളുമൊക്കെയുള്ളൊരു<br />കഥപറയുമോന്നുള്ള നോട്ടമുണ്ടായിരുന്നു<br /><br />വയലും പുഴയും<br />വാഴപ്പഴത്തോപ്പുമുള്ള<br />ആ നാട്ടിലേയ്ക്കെന്നെയും കൊണ്ടുപോകുമോ എന്ന്<br />ഉരുമ്മി നില്‍ക്കുന്ന കുണുക്കമുണ്ടായിരുന്നു<br /><br />വളരുംതോറും വറ്റി<br />കഥയും കിനാവുകളുമുള്ള മരീചികകള്‍<br /><br />മനപാഠമായ്‌ ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍<br />പൊടിക്കാറ്റിന്റെ മുരള്‍ച്ചയിലൂടെ<br />വെയില്‍ കൊടുത്തയച്ച സന്ദേശം<br /><br />സമാധിപോലെ ജീവിതം<br /><br />തീമണ്ണില്‍ കാല്‍ കുഴിച്ചിട്ട്‌<br />മണ്‍കടലിന്റെ ചക്രവാളത്തിനുമപ്പുറത്തേയ്ക്ക്‌<br />ഇമയനക്കാതെ നോക്കിനില്‍ക്കുന്നൊരൊട്ടകത്തെയെങ്ങാന്‍ കണ്ടാല്‍<br />ഓര്‍ക്കണം, അതവനാവും<br /><br />അവന്റെ കണ്ണിലെ<br />കൃഷ്ണമണിവട്ടത്തില്‍ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ട്‌<br />ഞാനുണ്ടാവും<br /><br />ഈ മണ്ണിലേയ്ക്കല്ലാതെ<br />ഒരുവഴിയുമാരെയും എവിടേയ്ക്കുംവിടില്ലെന്ന്<br />ഒട്ടകത്താരികള്‍ തിരിഞ്ഞുനടക്കുമ്പോള്‍<br />അവന്റെയോര്‍മ്മയില്‍<br />ഒരുകിനാവുറങ്ങാന്‍ കിടക്കും<br /><br />ഉറക്കത്തിലൊരുവഴി<br />ഒരൊറ്റ വഴി<br />അതിര്‍ത്തിപ്രദേശം നുഴഞ്ഞുകടന്ന്<br />ഇരുണ്ട ഭൂഖണ്ഡത്തിലേയ്ക്ക്‌ രക്ഷപെടും<br /><br />രാത്രികണ്ട കിനാവുകള്‍<br />കാലത്ത്‌ മറന്നുപോകുന്നത്‌<br />ഒരു വലിയ ഉപകാരം തന്നെ <div>സത്യം<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3358366384145323879?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-5266864391137557982010-11-18T05:33:00.000-08:002010-11-18T05:37:43.463-08:00കണ്ണില്‍നിന്നൂരിവീണുടഞ്ഞത്‌<br />ഒരു കാഴ്ചബംഗ്ലാവ്‌ തന്നെയായിരുന്നു<br /><br />അവിടെ<br />അഴിക്കുള്ളിലെ അലര്‍ച്ച<br />കാടുകയറിയ<br />ഓര്‍മ്മകളുടെ റിയാലിറ്റി ഷോയിലെ<br />കൊമേര്‍സ്യല്‍ ബ്രേക്കെന്നറിയാത്ത<br />കടുവയും പുലിയും<br />എന്തിന്‌ സിംഹങ്ങള്‍ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു<br />മിമിക്രിയായിത്തീര്‍ന്ന അവരുടെ വന്യതയില്‍<br />കേട്ടുപഴകിയ കൗശലങ്ങളിലും<br />കൈയ്യൊതുക്കം പോയ<br />കുറുക്കന്മാരുണ്ടായിരുന്നു<br />അവരുടെ<br />അരവയര്‍ നിറയാത്ത കൗശലങ്ങളില്‍<br />കഴുത്തില്‍നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാത്ത<br />വാളിനോട്‌ വേദമോതുന്ന<br />വെട്ടുപോത്തുകളുണ്ടായിരുന്നു<br />വൈകിയുണരുന്ന ഞായര്‍പ്രഭാതങ്ങള്‍<br />കേള്‍ക്കാതെപോയെങ്കിലോ എന്ന് പേടിച്ച്‌<br />തലേന്ന് വൈകിട്ടേ കൊണ്ടുകെട്ടുന്ന<br />ചോരയിറ്റുന്ന അവരുടെ എഴുന്നള്ളത്തില്‍<br />ചാരിവച്ച തോട്ടിയെപ്പേടിച്ച്‌<br />ഏത്‌ തിടമ്പേറ്റാനും മുട്ടുവളയ്ക്കുന്ന<br />ഗജരാജന്മാരുണ്ടായിരുന്നു<br />കുത്തിപ്പൊക്കിയ അവരുടെ <br />തലയെടുപ്പിന്റെ ഓരങ്ങളില്‍<br />ആകുലതകള്‍ ഇമവെട്ടാതിരിക്കുന്ന<br />ചുണ്ടെലിക്കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു<br />അവയുടെ കണ്ണിലെ<br />ഇടംവലമാടുന്ന ഭയങ്ങളില്‍<br />വില്ലുപോലെ കുലച്ച മുതുകും<br />അമ്പുപോലെ കൂര്‍ത്ത രോമങ്ങളുമുള്ള<br />അതിജീവനത്തിന്റെ രണ്ടുംകല്‍പ്പിച്ചുള്ള<br />പൂച്ചലഹളകളുണ്ടായിരുന്നു<br />ഇവനാരാ പുലിയോ എന്ന് <br />അതുകണ്ടാലേതു നായും<br />ഒന്നു പകച്ചേയ്ക്കുമെന്നൊരു പ്രത്യാശ<br />കണ്ടുകൊതിതീരുമ്മുമ്പാണ്‌<br />കൈതട്ടിവീണ്‌ ഉള്‍ക്കാഴ്ചപൊട്ടിപ്പോയത്‌<br /><br /><br />ഇനിയിപ്പോ<br />കാലില്‍കൊള്ളാതെ വാരിക്കളയാമെന്നല്ലാതെ<br />കണ്ണാടിയിലെന്തു വിപ്ലവമായിരുന്നെന്നൊക്കെ <br />ആര്‍ക്കറിയാം!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-526686439113755798?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-30770844463845208922010-10-15T08:38:00.000-07:002010-10-15T09:18:26.884-07:00കറണ്ടിനൊപ്പം<br />നിലാവും കെട്ടൊരു രാത്രി<br /><br />ചുറ്റും<br />നിഴല്‍ പെറ്റുപേക്ഷിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങള്‍<br />പേടിച്ചുണര്‍ന്ന് കരയുന്ന നേരം<br /><br />ഒച്ചയുടെ തൊട്ടിലിലെങ്ങാനും<br />കറക്കം നിലയ്ക്കാത്തൊരു പമ്പരമുണ്ടൊ എന്ന്<br />ഓര്‍മ്മ മലര്‍ന്നുനോക്കുന്ന<br />മച്ചിലെ കൊളുത്ത്‌<br /><br />ഒന്നുമില്ല<br />വെറുതേ ഒരിത്തിരി ദൂരം നടന്നാലോ എന്ന്<br />വേലിക്കലാരും വന്ന് വിളിച്ചിട്ടുമല്ല<br /><br />നെഞ്ചില്‍ പന്തം കൊളുത്തി<br />മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍ തെളിച്ച വഴിയിലൂടെ<br />ഒത്തിരിദൂരം<br /><br />ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് നിശ<br />പാടിയലിയുന്ന<br />പൊന്തക്കാടിന്റെ ഗര്‍ഭത്തോളം<br /><br />ദൂരെയേതോ<br />തുടലിന്റെ തുമ്പില്‍നിന്ന്<br />ഓരിയിട്ടഴിഞ്ഞൊരു നായ<br />പാട്ടിന്റെ ആറാംകാലവും താണ്ടുവോളം<br /><br />വരമ്പത്തിരുന്നങ്ങുറങ്ങിപ്പോയി<br /><br />ഉണര്‍ന്നപ്പൊഴുണ്ട്<br />കാക്കപ്പുറമേറിവരുന്നു പകല്‍<br />പരിചയഭാവം ചിലച്ച്<br />നമസ്കാരമുണ്ട്...<br />എവിടന്നാ കാലത്തേ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3077084446384520892?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-72733447870139853662010-10-07T04:48:00.000-07:002010-10-07T04:51:05.407-07:00വറ്റിപ്പോയൊരു പുഴയുണ്ട്‌<br />വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത്‌<br /><br />മുങ്ങിച്ചത്തൊരു പെണ്ണുണ്ട്‌<br />മനസിന്റെ അടുക്കളപ്പുറത്ത്‌<br /><br />പുഴയല്ലാതായ പുഴയില്‍<br />നിലാവിന്റെ നീരൊഴുക്കുള്ള രാത്രികളില്‍<br />ഉറക്കിളച്ചുള്ള ഇരുത്തമുണ്ട്‌<br /><br />പുഴയല്ലാത്ത പുഴയിലെ<br />നീരല്ലാത്ത നീരില്‍നിന്ന്<br />തവളയല്ലാത്ത തവളകളുടെ<br />പൊക്രാം പോക്രാമുണ്ട്‌<br /><br />കൊന്നില്ലേ നീയവളെ..<br />വറ്റീല്ലേ നീരിവിടെ..<br /><br />സമയം കിട്ടിയാല്‍<br />നാളെയോ മറ്റന്നാളോ<br />ഒന്നു മരിക്കാന്‍ നോക്കണം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-7273344787013985366?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-24828246873455806532010-05-14T03:45:00.000-07:002010-09-06T03:30:34.359-07:00<div>ചത്താല്‍ </div><div>ശരീരം കത്തിച്ചുകളയരുത്</div><div><br /></div><div>കണ്ണുകള്‍ </div><div>നേത്രബാങ്കിനു നല്‍കണം</div><div><br /></div><div>മസ്തിഷ്കമരണമെങ്കില്‍</div><div>ഉപയോഗക്ഷമമായതൊക്കെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തണം</div><div><br /></div><div>ഒന്നും നടന്നില്ലെങ്കില്‍</div><div>ഉടലെങ്കിലും കുട്ടികള്‍ക്ക് പഠിക്കാന്‍ കൊടുക്കണം</div><div><br /></div><div>ഒക്കെ ശരി</div><div>പക്ഷേ ആത്മാവ്....?</div><div><br /></div><div>അതാ</div><div>ദൈവത്തിനുതന്നെ മടക്കിക്കൊടുത്തേക്കുക</div><div><br /></div><div>ഇരുട്ടത്ത് വ്യഭിചരിച്ചിട്ട്</div><div>ലോട്ടറിടിക്കറ്റ് ചുരുട്ടിത്തന്നു പോയവനെ</div><div>വെട്ടത്ത് പിടിച്ചുനിര്‍ത്തി</div><div>ഇതു നീ തന്നെ വച്ചേരെ എന്ന് പറയുമ്പോലെ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2482824687345580653?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-23042358735651498292010-05-11T07:54:00.000-07:002010-05-14T04:47:52.242-07:00ഒരുപാടുനാളുകൂടി ബൂലോകകവിതയിലൊരു പോസ്റ്റിട്ടത് <a href="http://boolokakavitha.blogspot.com/2010/05/blog-post_5475.html">ഇവിടെ</a> വായിക്കാം...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2304235873565149829?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-75831702099906174012010-04-03T08:05:00.000-07:002010-05-14T04:48:35.490-07:00<div>വലിയ</div><div>ഒളിപ്പോരാണെന്നായിരുന്നു</div><div>ഭാവം</div><div><br /></div><div>അറിഞ്ഞില്ല</div><div>നിഴലുകളിലായിരുന്നു</div><div>ഒളിയിടം</div><div><br /></div><div>സൂര്യനും</div><div>ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെട്ട ഒരു സന്ധ്യയില്‍</div><div>പിടിക്കപ്പെട്ടു</div><div><br /></div><div>പിന്നെ</div><div>ആയുസ്സിന്റെ തുറന്ന ജയിലില്‍</div><div>ജീവപര്യന്തം</div><div><br /></div><div>ഇനി</div><div>ഉദയമില്ലെന്നുറപ്പിച്ചൊരു രാത്രിയില്‍</div><div>തടവു ചാടിയതാവണം</div><div><br /></div><div>അല്ലാതെ</div><div>തൂങ്ങിച്ചാവാനവരെന്നാണ്</div><div>വെറും ഉടലുകളില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നത്</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-7583170209990617401?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-38030989023793760882010-03-21T08:34:00.000-07:002010-03-21T08:43:50.065-07:00<div>ബസ് സ്റ്റാന്റില്‍</div><div>ആളൊഴിഞ്ഞൊരു മൂലയില്‍</div><div>സിഗരറ്റും കത്തിച്ച് ചുണ്ടില്‍ തിരുകി</div><div>ഇരുട്ടത്തിരുന്നങ്ങ് മയങ്ങിപ്പോയി</div><div><br /></div><div>കാലത്ത്</div><div>വീണ്ടും തിരക്കായിത്തുടങ്ങിയപ്പോ</div><div>ഇരിപ്പിടമൊഴിവുണ്ടോന്ന് നോക്കിവന്ന</div><div>ആരോ ആണ് കണ്ടുപിടിച്ചത്</div><div><br /></div><div>ഇരുന്നയിരുപ്പില്‍ എരിഞ്ഞുതീര്‍ന്നിട്ടും</div><div>ഉടഞ്ഞുവീഴാത്തൊരു മുഴുനീളനുടല്‍</div><div><br /></div><div>ത്ഫൂ.......</div><div><br /></div><div>ഒറ്റ ഊത്തിന് പറന്നുപോയി</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3803098902379376088?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-46944793774785243812010-02-26T06:11:00.000-08:002010-05-14T04:51:07.659-07:00ഒച്ചപ്പാടുകളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്<br />മിച്ചമാവുന്നൊരിത്തിരി മൌനത്തില്‍<br />കണ്ണടച്ച് നിവര്‍ന്നൊന്നുറങ്ങാനും<br />ഇനിയുമൊത്തിരി കാത്തിരുന്നേ പറ്റൂ<br /><br />ചടങ്ങുകളൊക്കെ കഴിയുവോളം<br />ചാവടിയിലിരുന്ന് ഉറക്കിളച്ച ഓര്‍മകളെ<br />പഷ്ണിക്കഞ്ഞി കുടിപ്പിച്ച് പടിയിറക്കുവോളമെങ്കിലും<br />ഇവിടൊക്കെയിങ്ങനെ കത്തിനിന്നേ പറ്റൂ<br /><br />എന്നുവച്ച്<br />കഴിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞൂന്ന് കേള്‍ക്കുന്നതല്ലാതീ<br />കഴിയലൊന്നങ്ങോട്ട് കഴിയുന്നില്ലല്ലോന്ന്<br />ചിതതന്നെയിങ്ങനെ കോട്ടുവായിടുന്നത്<br />ഒരു ചാക്കാലവീടിന് ചേര്‍ന്നതാണോ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-4694479377478524381?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-37793411266490164612010-02-19T03:12:00.000-08:002010-05-14T04:51:37.342-07:00<div>മുങ്ങിച്ചാവാന്‍ എടുത്തുചാടിയത്</div><div>മരുപ്പച്ചയിലേക്കായിരുന്നു</div><div><br /></div><div>മരണം </div><div>അപകടനില തരണം ചെയ്തെന്ന് റിപ്പോര്‍ട്ട്</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3779341126649016461?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-51875944243852832702010-02-16T03:19:00.000-08:002010-05-14T04:52:08.371-07:00വീട് വച്ചതുകൊണ്ടിനി<br />ആത്മകഥയെഴുതി മെനക്കെടണ്ട<br /><br />അപൂര്‍ണ്ണതകളും അപര്യാപ്തതകളും കൊണ്ട്<br />ദുരൂഹമാക്കപ്പെട്ട ദുര്‍വ്യയം<br />ഒറ്റ സ്നാപ്പിലൊതുക്കാവുന്നതല്ലേയുള്ളൂ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-5187594424385283270?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-80524957256164282652010-02-08T03:40:00.000-08:002010-05-14T04:52:41.262-07:00<div>പട്ടിണിയെന്തെന്ന് സ്വയമറിയുവാനാണ്</div><div>പരിവട്ടനാട്ടിലെ രാജകുമാരന്‍</div><div>സ്വരക്ഷാഭീഷണികള്‍ മറികടന്ന്</div><div>പെട്ടെന്നൊരു പകല്‍ പട്ടിണിയിരുന്നത്</div><div><br /></div><div>വാച്ചു നോക്കി അപ്പപ്പോ</div><div>വയറ് ചൂളം വിളിച്ചതിന്റെ</div><div>വ്യംഗ്യങ്ങളെ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്തത്</div><div><br /></div><div>അസ്തമനത്തോടെ ഉപവാസം മുറിച്ച്</div><div>പ്രജകളെയും പത്രക്കാരെയും വിളിച്ച്</div><div>പട്ടിണിപ്രഭാഷണം തുടങ്ങിയത്</div><div><br /></div><div>“വിശപ്പ്</div><div>അത്യുദാത്തമായൊരു</div><div>ദാര്‍ശനിക അനുഭവമാണ്</div><div>ഉടലിനെയും ആത്മാവിനെയും </div><div>പുതുക്കിപ്പണിയുന്ന ജീവശാസ്ത്രമാണ്</div><div>അവനവനിലൂടപരനെയും</div><div>ലോകത്തെത്തന്നെയും കാട്ടിത്തരുന്ന</div><div>വയറ്റുകണ്ണാണ്</div><div>ഉദരനിമിത്തം കുടലിലൂടെ</div><div>‘ഈ ലോകഗോളം തിരിയുന്ന മാര്‍ഗം’</div><div>വരച്ചടയാളപ്പെടുത്തിയ</div><div>റൂട്ട് മാപ്പാണ്</div><div>ഷുഗറ്, കൊളസ്ട്രോള്‍ ഇത്യാദിയായുള്ള</div><div>ശൈലീജന്യരോഗങ്ങളില്‍ നിന്ന്</div><div>കാത്തു രക്ഷിക്കുന്ന അകം വൈദ്യനാണ്</div><div>അതുകൊണ്ടെന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരേ</div><div>നിങ്ങളെത്ര അനു ഗൃഹീതരാണ്”</div><div><br /></div><div>ആപ്പിള്‍കവിളുള്ള യുവരാജകുമാരന്‍ </div><div>കരുവാട് പോലത്തെ കുഞ്ഞുങ്ങളെത്തൊട്ട്</div><div>അരമനയിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകവേ</div><div>കണ്‍നിറഞ്ഞ പ്രജകള്‍ പരസ്പരം പറഞ്ഞു</div><div><br /></div><div>“തങ്കമനസ്സുള്ളയീ പൊന്നരചനുള്ളപ്പോ</div><div>അരിയെന്തിന് തുണിയെന്തിന് </div><div><div>പണിയെന്തിന് മക്കളേ...”</div></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-8052495725616428265?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-39264668556252053812010-01-19T06:39:00.000-08:002010-05-14T04:53:12.591-07:00കാറ്റിന്റെ മൂളിപ്പാട്ടങ്ങ്<div>ദൂരത്ത് കേട്ടാമതി</div><div>മണല്‍ പരപ്പിലെ തരികളോരോന്നും</div><div>മോഹം കൊണ്ട് തുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങും</div><div><br /></div><div>തെന്നലിന്റെ അലകള്‍വന്ന്</div><div>മൃദുവായൊന്ന് തൊട്ടാമതി</div><div>മണ്‍കിടക്ക വിട്ടെഴുന്നേറ്റ്</div><div>മരുപ്പച്ചകള്‍ നൃത്തം ചവിട്ടാന്‍ തുടങ്ങും</div><div><br /></div><div>വിരല്‍ പിടിച്ച്</div><div>പെരുവിരലിലൂന്നിച്ച്</div><div>കാറ്റൊന്ന് വട്ടം കറക്കിയാമതി</div><div>മരുഭൂമിയിലുന്മാദം</div><div>മണല്‍ ചുഴികളാവാന്‍ തുടങ്ങും</div><div><br /></div><div>പൊടുന്നനേയാവും</div><div><br /></div><div>ആഘോഷമുടന്‍ നിര്‍ത്തി</div><div>മടങ്ങിയെത്തണമെന്ന്</div><div>അകലെനിന്നെങ്ങാന്‍ </div><div>അറിയിപ്പ് വന്നപോല്‍</div><div>കിനാപമ്പരങ്ങളില്‍ കാറ്റഴിയും</div><div><br /></div><div>മടങ്ങിപ്പോകുമ്പോള്‍ </div><div>മണ്ണിന്റെ വിങ്ങലില്‍</div><div>ഒരുപങ്കതോര്‍മ്മയ്ക്കായ് കൊണ്ടുപോകും</div><div><br /></div><div>കാറ്റിവിടെയെന്നും പാടുന്ന പാട്ടില്‍</div><div>കേട്ടുമറന്ന ഏതോ വിഷാദഗാനം</div><div>നനഞ്ഞു നില്പുണ്ടെന്ന് </div><div>നിനക്കു ഞാനെഴുതിയതതുകൊണ്ടാണ്</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3926466855625205381?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-55661202264433422832009-12-11T06:38:00.000-08:002010-05-14T04:53:47.082-07:00തൊടിയില്‍ വളരാത്തവണ്ണം<div>രുചികളെ വളര്‍ത്തരുതെന്ന് പറഞ്ഞത്</div><div>ആര്‍ക്കുമിതുവരെ ദഹിച്ചിട്ടില്ല</div><div><br /></div><div>സവാളയും കാബേജും</div><div>സ്വര്‍ണവും വെള്ളിയും പോലെ</div><div>മുറ്റത്ത് കിളിര്‍ക്കാത്ത ഓഹരികളിറുത്തെടുത്ത്</div><div>കമ്പോളത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയപ്പോള്‍</div><div>കുന്തം വിഴുങ്ങി നിന്നവര്‍ക്കു ഞാന്‍</div><div>ഒരുമൂട് കപ്പ പിഴുത്</div><div>ഒരുപിടി മുളകും</div><div>മുറ്റത്തെ പുളിമരം കുലുക്കിയിട്ടതില്‍നിന്ന്</div><div>അഞ്ചാറല്ലിയും നല്‍കി</div><div><br /></div><div>എരിവും പുളിയുമായി</div><div>പുഴുങ്ങിതൂവിയ വിശപ്പില്‍</div><div>എന്നിട്ടുമിറ്റ് ഉപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല</div><div><br /></div><div>അതങ്ങനെയൊക്കെയേയാവൂയെന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍</div><div>എനിക്കൊട്ടൊരു തുള്ളി</div><div>കണ്ണീരും വന്നില്ല</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-5566120226443342283?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-85503100775886453842009-11-20T05:01:00.000-08:002010-05-14T04:54:14.303-07:00ചേര്‍ത്തടയ്ക്കാന്‍ മറന്നുപോയതാണ്‌<br /><br />ആര്‍ത്തികള്‍ പലവട്ടം<br />തള്ളിത്തുറന്ന പാളികളില്‍നിന്ന്<br />കുറ്റിയും കൊളുത്തുമെല്ലാം<br />എന്നേ അടര്‍ന്നുപോയതാണ്‌<br /><br />ആരുമിനി വരാനില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും<br />ഇറക്കിവെക്കാതെ ചുമക്കുന്ന<br />മണ്‍കുടത്തിലെ വെള്ളവും<br />ചില്ലുവിളക്കിലെ വെട്ടവും<br />പണ്ടേ വറ്റിപ്പോയതാണ്‌<br /><br />ഇരുളുകൊണ്ടും നാണം മറയാതെ<br />ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട വിരി<br />അങ്ങിങ്ങഴിഞ്ഞ നിലയില്‍<br />വിയര്‍പ്പുണങ്ങിയ കിടക്ക<br />അശ്ളീലമായി മയങ്ങിപ്പോയതാണ്‌<br /><br />തുറന്നുവിട്ടാലും<br />ഇറങ്ങിപ്പോവാനാവാതെ<br />കറങ്ങിമടുത്ത കാറ്റ്‌<br />പങ്കയില്‍ തന്നെ കെട്ടിത്തൂങ്ങി<br />പലകുറി മരിച്ചുപോയതാണ്‌<br /><br />എന്നിട്ടും<br />ചാരാന്‍ മറന്ന വാതില്‍ക്കല്‍<br />ആരോ വന്നൊന്നെത്തിനോക്കുമ്പോള്‍<br />ഉള്ളിലൊരു മുറി പിന്നെയും<br />അതിന്റെ കുഴിമാടത്തില്‍ കിടന്ന്<br />എന്തിന്റെയൊക്കെയോ<br />ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്‌ സ്വപ്നം കാണുകയാണ്‌<br /><br />കണ്ണുകള്‍<br />തിരുമ്മിയടക്കാന്‍ മറന്നു പോയതാണ്‌<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-8550310077588645384?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-25423795558581396142009-11-12T00:26:00.000-08:002010-05-14T04:54:47.370-07:00നാലു വരിയില്‍<br />നൂറ്റിനാല്പത് കിലോമീറ്ററില്‍<br />ഇരമ്പുകയാണ് കാലം<br /><br />അപ്പുറത്തെത്തുവാന്‍<br />അവസരവും കാത്ത്<br />ഓരത്ത് നില്പാണ് ജീവിതം<br /><br />വിയര്‍ത്തൊലിച്ച പകല്‍<br />വിരലൊന്ന് വിട്ടപ്പോള്‍<br />കുതിച്ച് പോയതാണ് ആയുസ്സ്<br /><br />ഹൊ..<br />ശ്വാസം നിലച്ചു പോയേക്കാവുന്ന<br />ഒരു നിമിഷത്തിനു കുറുകെ<br />ഓടിക്കയറിയ ഉടലുകള്‍<br /><br />പിന്നിലായിപ്പോയ നിഴലുകള്‍<br /><br />കറക്കം നിര്‍ത്താത്ത ചക്രങ്ങള്‍<br />കടും ചുവപ്പില്‍ വരച്ച<br />പരാജയത്തിന്റെ ഭൂപടങ്ങള്‍<br /><br />ഓര്‍മയുടെ ചെറുനനവുകളെയും<br />നക്കിയെടുത്ത് വാലാട്ടുന്ന<br />അനുസരണയുള്ള വെയില്‍മൃഗങ്ങള്‍<br /><br />ഊഴങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നും മാറുന്നില്ലെന്ന്<br />പോണ പോക്കില്‍ പറഞ്ഞുപോയത്<br />തെരുവായിരുന്നോ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2542379555858139614?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-74879606761943958222009-08-28T15:57:00.000-07:002009-09-07T05:50:51.877-07:00ഊരിവച്ച ചെരുപ്പിനും<br />ഇറക്കിവച്ച ഭാരത്തിനുമിടയില്‍<br />ചുരുണ്ടുകൂടുകയാണ്<br />ഒരു ദൂരം<br /><br />ഹേയ്... , ചവിട്ടരുതേ<br />ഇരമ്പങ്ങളെല്ലാം<br />അടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്<br />തെല്ലിനിയൊന്നുറങ്ങിക്കോട്ടെ<br />പാവം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-7487960676194395822?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-90296826869521051982009-06-12T13:36:00.000-07:002010-05-14T04:55:44.088-07:00പകലുമുഴുവൻ<br />‍തിരക്കഭിനയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും<br /><br />ഒന്നു നില്‍ക്കാനൊ<br />ഒരുവാക്ക്‌ മിണ്ടാനോ<br />നേരമില്ലെന്നിരമ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കും<br /><br />ഓടിയോ നടന്നോ<br />വണ്ടികയറിയോ<br />ചെന്നെത്താനൊരിടമുണ്ടെന്ന്<br />നിരന്തരം വിശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും<br /><br />ഇരുൾമാളങ്ങള്‍വിട്ട്‌<br />രാവിരതേടാനിറങ്ങുമ്മുതൽ<br />‍ഇടവഴികളിലിറങ്ങിനിന്ന്<br />കിതപ്പാറ്റുവാൻ ‍ തുടങ്ങും<br /><br />മുഴുത്തുവരുന്നൊരു<br />നിഴല്‍ക്കൊമ്പില്‍ കയറി<br />തൂങ്ങിനോക്കിയാലോ എന്ന്<br />മനസ്സൊന്നാടിനോക്കും<br /><br />വഴിവിളക്കില്ലാത്ത വളവുകളിൽ<br />‍വണ്ടിക്ക്‌ തലവച്ചവരോട്‌<br />എന്നെയും കൂട്ടുമോ എന്ന് കെഞ്ചിയതൊന്നും<br />പാതിരാ കേട്ടുകാണില്ലെന്ന്<br />പലതവണ വിചാരിച്ചുറപ്പിക്കും<br /><br />പുലരുമ്മുമ്പീ<br />അനന്തകോടി വളവുകളും അഴിച്ച്‌<br />എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഒളിച്ചുപോകുമെന്ന്<br />വാശിയൊന്ന് പിറുപിറുക്കും<br /><br />വെളുത്താലോ<br />അതുവരെയുള്ളതെല്ലാം<br />കഴുകി വെടുപ്പാക്കി<br />അന്നത്തെ കൂത്തിന്‌ ചുട്ടികുത്താനായ്<br />നീണ്ട്‌ മലര്‍ന്നങ്ങ് കിടന്നുകൊടുക്കും<br /><br />കേൾക്കാത്ത നിലവിളികൾ<br />കുന്നുകൂടിയ കിഴക്കുനിന്നും<br />വെട്ടമുരുണ്ടുതുടങ്ങിയാൽപ്പിന്നെ<br />പകലുമുഴുവൻ വീണ്ടും....<br />........................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-9029682686952105198?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-13416135970320119752009-04-22T04:52:00.000-07:002010-05-14T04:56:20.327-07:00ഒട്ടകങ്ങളുടെ കണ്ണിലൂടെയാണ്‌<br />മരുഭൂമികള്‍<br />‍കടലിനെ സ്വപ്നം കാണുന്നത്‌<br /><br /><br />കിനാവിന്റെ<br />ആഴക്കടലിലൂടെയാണവരുടെ<br />കപ്പല്‍ വ്യൂഹങ്ങള്‍ ഒഴുകിനീങ്ങുന്നത്‌<br /><br /><br />മരുഭൂമിയിലെ കപ്പലേറി<br />ആരൊക്കെയോ<br />വിതയ്ക്കാത്തത്‌ കൊയ്യാനിറങ്ങുന്നത്‌<br /><br /><br />കൊണ്ടുപോയ തുകല്‍സഞ്ചിയുടെ<br />തൊണ്ടവരളുമ്പോള്‍<br />‍ജലകുംഭം തേടി<br />കപ്പലിന്റെ നിലവറയിലേയ്ക്ക്‌<br />കുഴല്‍ക്കിണറുകുഴിക്കുന്നത്‌<br /><br /><br />രക്തസാഷികളുടെ കുടലും പണ്ടവും<br />ഒഴുക്കിക്കളയാനും വെള്ളമില്ലാതെ<br />കടലുവീണ്ടും മരുഭൂമിയാവുന്നത്‌<br /><br /><br />ഞാനിനി കടലാവില്ല<br />നീ കപ്പലുമാവേണ്ടെന്ന്<br />കിനാവ്‌ കുടിയേറി നനച്ചിട്ട സാമ്രാജ്യങ്ങളെ<br />വെയില്‌ തിരിച്ചുപിടിക്കുന്നത്‌<br />ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ്‌.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-1341613597032011975?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-65864716101097878292009-04-15T09:13:00.000-07:002009-04-15T09:18:07.580-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_PpRzVwtvJyU/SeSvMqoPcuI/AAAAAAAAAFU/c7b0vsWT3Xc/s1600-h/vote4ldf-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324573291595133666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_PpRzVwtvJyU/SeSvMqoPcuI/AAAAAAAAAFU/c7b0vsWT3Xc/s400/vote4ldf-1.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><br /><br /><br /><br />ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത് പലവിധ വിവാദങ്ങളിലായി മാധ്യമങ്ങള്‍ മുക്കിക്കളഞ്ഞ ചില സുപ്രധാന രാഷ്ട്രീയ വിഷയങ്ങള്‍ * സ്വയം ഓര്‍ക്കാനും ഉറപ്പുവരുത്താനും :<br /><br />കമ്പോളമല്ല, ഗവണ്‍മെന്റാണ് രാജ്യം ഭരിക്കേണ്ടതെന്ന് പ്രഖാപിക്കാന്‍.<br /><br />ഭീകരതയ്ക്ക് വിത്തുവിതയ്ക്കുന്ന വര്‍ഗ്ഗീയതയെ ചെറുക്കാന്‍.<br /><br />ഇന്ത്യന്‍ പൊതുമേഖല ശക്തിപ്പെടുത്താന്‍.<br /><br />60% ജനങ്ങള്‍ ഉപജീവനമാര്‍ഗ്ഗം തേടുന്ന കാര്‍ഷിക മേഖലയില്‍ ചെലവാക്കുന്ന തുകയുടെ പകുതി സര്‍ക്കാര്‍ സബ്സിഡിനല്‍കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍.<br /><br />വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, ഗതാഗതം, ജലം എന്നീ മേഖലകള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ മേല്‍നോട്ടത്തിലും ഉടമസ്ഥതയിലും സംരക്ഷിക്കാന്‍.<br /><br />പി.എഫ്. പലിശ നിരക്ക് 13% ആയി ഉയര്‍ത്തുകയും പി.എഫ് തുക സ്വകാര്യ കമ്പനികള്‍വഴി ഓഹരികമ്പോളത്തിന് കൈമാറാനുള്ള യു.പി.എ. സര്‍ക്കാരിന്റെ തീരുമാനം പിന്‍വലിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ഉറപ്പിക്കാന്‍.<br /><br />പെന്‍ഷന്‍ സ്വകാര്യവല്‍ക്കരണബില്‍ , ബാങ്കിംഗ് ബില്‍ , ഇന്‍ഷൂറന്‍സ് വിദേശ നിക്ഷേപ പരിധി ഉയര്‍ത്താനുള്ള ബില്‍ , എന്നിവ പിന്‍വലിക്കാന്‍.<br /><br />സര്‍ക്കാര്‍ അര്‍ദ്ധസര്‍ക്കാര്‍-സംസ്ഥാനസര്‍ക്കാര്‍ മേഖലകളിലും പൊതു മേഖലയിലും കഴിഞ്ഞ 15 വര്‍ഷമായി കാര്യമായി റിക്രൂട്ട്മെന്റ് നടക്കാത്തതുമൂലം ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന 50 ലക്ഷം വേക്കന്‍സികളില്‍ ഉടന്‍ നിയമനം നടത്തുമെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താന്‍.<br /><br />ഇന്ത്യയുടെ പരമാധികാരവും സ്വാതന്ത്ര്യവും സാമ്പത്തിക മുന്‍ഗണനകളും തകര്‍ക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര കരാറുകളില്‍ നിന്ന് പിന്മാറുമെന്നും പാര്‍ലമെന്റിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ അത്തരം കരാറുകളില്‍ ഇനി ഏര്‍പ്പെടില്ലന്നും ഉറപ്പുവരുത്താന്‍.<br /><br />തൊഴില്‍ സുരക്ഷ ഉറപ്പുവരുത്താന്‍, പണിമുടക്കാനും വിലപേശാനും തൊഴിലാളികള്‍ക്കുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കാന്‍.<br /><br />ഭൂപരിഷ്കരണം നടപ്പാക്കുവാനും സെസുകള്‍ക്കുവേണ്ടി അന്യായമായി കര്‍ഷകരുടെ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താന്‍.<br /><br />കോര്‍പ്പറേറ്റ് നികുതി 50 ശതമാനമായി ഉയര്‍ത്താനും ഓഹരി കമ്പോളത്തിലെ ഇടപാടുകള്‍ക്ക് നികുതി ചുമത്താനുനുമുള്ള രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തി കാട്ടാന്‍.സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്ന് പിരിച്ചെടുക്കുന്ന കേന്ദ്രനികുതി വരുമാനം അതത് സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്കുതന്നെ നല്‍കുമെന്ന് ഉറപ്പുനല്‍കാന്‍.<br /><strong>ഇടതുപക്ഷത്തിനു വോട്ടു ചെയ്യുക.</strong><br /><br />*<span style="font-size:85%;">Modified from PAG Bulletin</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-6586471610109787829?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-61069796276949208782009-04-01T08:32:00.000-07:002010-05-14T04:57:31.713-07:00ഫാനിന്റെ കീഴിലായ്‌ പിടിച്ചിട്ട മേശയില്‍<br />ഉറപ്പുള്ളൊരു കയറുമായി വലിഞ്ഞുകയറി<br />ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം കുരുക്കുണ്ടാക്കി<br />കരുണയോടെ കഴുത്തിലണിഞ്ഞ്‌<br />താഴോട്ട്‌ എടുത്തുചാടുമ്പോള്‍<br />കൂടെവന്ന കയറിന്റെ മറ്റേയറ്റം<br />മുഖത്തിട്ട പരിഹാസം പോലെ<br />അഴിഞ്ഞഴിഞ്ഞുവരുന്ന<br />ഈ കവിത പറയുന്നില്ലേ<br />കുരുക്കിന്റെ കൃത്യം നടുക്കായി<br />ഉചിതമായൊരു കുത്തിട്ട്‌<br />ജയിച്ചുതീര്‍ക്കാവുന്നൊരു കളി<br />പലവട്ടമായി തോറ്റുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന<br />ഒരു ചൂതാടിയുടെ മുഖത്തെഴുത്തിനെപ്പറ്റി?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-6106979627694920878?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-21978019727648621962009-02-19T04:13:00.000-08:002010-05-14T04:58:50.686-07:00'അറബിക്കടലൊരു മണവാളന്‍<br />കരയൊ നല്ലൊരു മണവാട്ടി'<br /><br />എന്നിട്ടുമിവരുടെ സംഗമമെന്തേ<br />അനന്തമായിങ്ങനെ നീളുന്നതെന്ന്<br />കള്ളും കടലയും അച്ചാറുമൊക്കെയായ്‌<br />കടലോരം ബഹുദൂരം കൂടിയിരുന്ന്<br />പാടിയും പറഞ്ഞും പൊട്ടിക്കരഞ്ഞും<br />അരിയ കണ്ണുനീര്‍പുഷ്പങ്ങള്‍ ‍കൊണ്ട്‌<br />വ്യഥിത മാല്യങ്ങള്‍ കോര്‍ത്തും<br />രസിച്ചു പണ്ട്‌<br />തരളകല്‍പ്പനാലോലങ്ങളായ കുറെ<br />മൃദുല മഹാ കവിഹൃദയങ്ങള്‍<br /><br />കവിയരങ്ങുകഴിഞ്ഞു കവിവരര്‍<br />‍അവനവന്റെ കിടപ്പാടവുമ്പൂകി<br />പിന്നെപ്പെഴോ ആണ്‌<br />കടലിലെ കാമുകന്റെ കരളുണര്‍ന്നത്‌<br /><br />പെട്ടന്നായിരുന്നു കല്യാണം<br /><br />ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്തുവന്നതുകൊണ്ട്‌<br />ഉടനൊരു സദ്യപോയിട്ട്‌<br />വായ്ക്കരിപോലും തരപ്പെട്ടില്ല നാട്ടുകാര്‍ക്ക്‌<br /><br />കെട്ടും ആദ്യരാത്രിയും<br />ആദ്യപകലും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു<br />കരയില്‍ കടലിനു പിറന്ന സന്തതികളില്‍<br />കുറെ അവന്‍ കൂടെ കൊണ്ടുപോയി<br />ബാക്കിവന്നതിനെ വെട്ടിമൂടി<br />ബന്ധം വിടര്‍ത്തി, കടല്‍ഭിത്തി പൊന്തിച്ച്<br />വീണ്ടും കര തിരിച്ചു<br /><br />കടല്‍തീരത്ത്‌ പിന്നെയും ആളനക്കംവച്ചു<br /><br />അപ്പൊഴുണ്ട്‌ ദാ വരുന്നു<br />ഇനിയും പാടിയൊടുങ്ങാത്തതൊക്കെയും<br />പൊടിതട്ടി ശ്രുതിചേര്‍ത്തെടുത്തുകൊണ്ട്<br />പുതിയൊരു മഹാകവിപ്പറ്റം<br /><br />പാവം<br />നാട്ടുകാരിതെന്തുപിഴച്ചപ്പാ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2197801972764862196?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-50888911652575266882009-01-29T16:52:00.000-08:002009-01-29T17:02:30.727-08:00ഒരു സുമുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍<br />‍തൊണ്ടയില്‍നിന്ന് തടവുചാടി<br />പലയിടങ്ങളില്‍<br />അടക്കിപ്പിടിച്ച്‌ താമസിച്ച്‌<br />തരത്തിനൊത്ത്‌ കയറിയും ഇറങ്ങിയും<br />വിവിധ സ്ഥായികളില്‍<br />ഒരുപോലെ കഴിവുതെളിയിച്ച<br />ഒരൊച്ചയെയിതാ വിണ്ടും<br />ഉമ്മറത്തെടുത്ത്‌ കിടത്തിയിട്ടുണ്ട്‌<br /><br />ഉറക്കെ കേള്‍പ്പിച്ചതിനും<br />ആത്മഗതമായടക്കിയതിനുമൊന്നും<br />അതിനി ഉത്തരവാദിയല്ല<br /><br />പക്ഷെ മറക്കരുത്‌<br />കൂട്ടനിലവിളിയുടെ സംഘാടന ചുമതല<br />അതുകൊണ്ടൊന്നും<br />നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാവാതിരിക്കുന്നില്ല<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-5088891165257526688?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-8181568518813123232009-01-08T12:11:00.000-08:002009-01-08T12:57:43.502-08:00കണ്ണീരൊരുതുള്ളി പോലും<br />തൂവിക്കളയില്ലെന്ന്<br />വിതുമ്പലുകളൊന്നുപോലും<br />കരഞ്ഞുതീര്‍ക്കില്ലെന്ന്<br />വാക്കിലും നോക്കിലും<br />ഒരുടലാകെ ‍ കിടന്ന് തിളച്ചാല്‍<br />‍നെഞ്ചില്‍ ചെവി ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച്‌<br />ബോംബിന്റെ<br />മിടിപ്പളന്നുകൊള്ളാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍‍<br />ഞരമ്പില്‍ വിരല്‍ തൊട്ടുവച്ച്‌<br />മൈനിന്റെ<br />തുടിപ്പറിഞ്ഞുകൊള്ളാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍<br />‍അതാരുടെയെന്ന്<br />പിന്നെയും സംശയിക്കരുത്‌<br /><br />കെട്ടിലും മട്ടിലും<br />അകത്തും പുറത്തും<br />അടിമുടിയതെങ്ങനെയൊരായുധമായെന്ന്<br />ആശ്ചര്യപ്പെട്ടുകളയരുത്<br /><br />ഒരുവാക്കുപോലും ഉരിയാടാന്‍ നില്‍ക്കരുത്‌<br /><br />കാല്‍ക്കാശിന് കൊണമില്ലാത്ത<br />ദാര്‍ശനിക ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക്<br />അതില്‍ക്കൊണ്ടുപോയ് കുറ്റിയടിക്കരുത്<br /><br />ചിലവില്ലാതുരുണ്ടുകൂടുന്ന<br />കാല്‍പ്പനിക കണങ്ങളെ<br />കവിളില്‍ ഞാത്തിയിട്ട്<br />തരളിതഹൃദയംകളിക്കരുത്<br /><br />‍വെറുതേ നിന്ന് തുളുമ്പരുത്<br /><br />പിന്നെ എന്തുവേണമെന്നാണെങ്കില്‍<br />‍സഹതാപം പോലെ<br />സുരക്ഷിതമായൊരകലത്തിരുന്ന്<br />കത്തിത്തീരുംവരെ<br />നിര്‍ത്താതെ നെടുവീര്‍പ്പിട്ടുകൊള്ളുക<br /><br />ഇത്രനാളും<br />ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നതുപോലെ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-818156851881312323?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-4909813997846837972008-12-24T04:00:00.000-08:002009-01-08T12:52:54.582-08:00വിളര്‍ത്ത മുഖവും<br />തെല്ലുന്തിയ വയറുമായി<br />തിരക്കിനിടയില്‍ കണ്ടിരുന്നു<br /><br />അഗ്നിബീജങ്ങളെ ഗര്‍ഭംധരിച്ചതുപോലെ<br />ഉടലാകെ വിയര്‍ത്തിരുന്നു<br /><br />ഇരട്ടക്കുഞ്ഞുങ്ങളാവുമെന്ന്<br />പലരുമൂഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും<br />ഇടിയും മിന്നലുമ്പോലെയാവുമെന്ന്<br />ആരും നിരുപിച്ചിരുന്നില്ല<br /><br />കതിനപൊട്ടുമ്പോലാ ഒച്ചകേട്ടതില്‍പ്പിന്നെ<br />ഒന്നിനുമൊട്ടാര്‍ക്കും സമയവും കിട്ടിയില്ല<br /><br />ചത്തകുഞ്ഞിന്റെ ജാതകം<br />പത്രക്കാരും പോലീസുംചേര്‍ന്ന് നോക്കിച്ചതില്‍<br />‍സ്കാന്‍ ചെയ്യാതെവിട്ടതായിരുന്നത്രേ<br />പിഴവ്‌<br /><br />മേലില്‍ ഭൂഗര്‍ഭമ്പോലും<br />ഒഴിവാക്കരുതെന്ന വീണ്ടുവിചാരത്തോടെ<br />‍പോയ പത്തിരുനൂറ്പേര്‍ക്കുള്‍പ്പെടെ<br />എല്ലാവര്‍ക്കും ഇനി<br />ശുഭം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-490981399784683797?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-74069584320484681402008-12-06T02:19:00.000-08:002010-05-14T04:59:44.441-07:00അപ്പോഴേയ്ക്കും<br />ഉടല്‍ ഇടവപ്പാതിയിലെന്നപോലെ<br />നനഞ്ഞൊട്ടികഴിഞ്ഞിരുന്നു.<br /><br />മുടിയിഴകളില്‍നിന്നും<br />പണ്ടമ്മ നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്ത്‌<br />തുവര്‍ത്തിതിരുമ്മിത്തന്ന രാസ്നാദിവരെ<br />സ്രവിക്കാന്‍ ‍തുടങ്ങിയിരുന്നു.<br /><br />മണല്‍ക്കാടുകള്‍ക്കുമേല്‍<br />‍തിമിര്‍ക്കുകയായിരുന്നു<br />മെയ്മാസമദ്ധ്യാഹ്നം.<br /><br />വഴികളൊക്കെ<br />ഉരഗങ്ങളെപ്പോലെ<br />മാളങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌<br />ഇഴഞ്ഞുകയറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.<br /><br />തെല്ലുതോര്‍ന്ന വെയില്‍<br />‍മണ്ണിലങ്ങിങ്ങായ്‌<br />തളംകെട്ടിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />ആഴമുള്ളൊരു മരീചികയില്‍നിന്ന്<br />ശേഷിച്ചൊരു<br />മാനത്തുകണ്ണിയേയും കൊത്തി<br />പകല്‍ പറക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.<br /><br />വേച്ചുവേച്ച്‌ ചെന്നുവീണ<br />കള്ളിമുള്‍പടര്‍പ്പുകളില്‍നിന്ന്<br />പഞ്ഞിക്കെട്ടുപോലെ മൃദുലമായ<br />കാച്ചെണയും, രാസ്നാദിയും മണക്കുന്ന<br />ഒരു വേര്‌<br />അതിന്റെ വിത്തിനെ<br />മാറോട്ചേര്‍ക്കുകയായിരുന്നു.<br /><br />അപ്പൊഴേയ്ക്കും<br />എല്ലാ മണ്ണും<br />അവനമ്മയായ്ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-7406958432048468140?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-61682352092094358862008-11-24T07:56:00.000-08:002008-12-31T05:14:40.135-08:00എന്നാലും ഇവനെങ്ങനെയാ<br />ചോരക്കുറിതൊട്ട കൂട്ടത്തില്‍ കൂടീന്നാ<br />സഫിയുമ്മയ്ക്കിപ്പൊഴും സംശയം<br /><br />മൊയ്തീനേന്ന് നീട്ടിവിളിച്ചോണ്ട്‌<br />പടികേറിവരുന്ന വള്ളിനിക്കറ്‌<br />കണ്ണീന്ന് മറയുന്നില്ലിപ്പോഴുമവര്‍ക്ക്‌<br /><br />പൂരവും പെരുനാളും ഒരുമിച്ച്‌ കൊള്ളാനും<br />പള്ളീന്നിത്തിരി സര്‍ബത്ത്‌ മോന്താനും<br />നേദിച്ച പായസം കീറ്റിലയില്‍ തിന്നാനും<br />താഴേന്നും മോളീന്നും വിലക്കിയിരുന്നില്ല<br />അന്നൊന്നും അവരെ ആരും<br /><br />ഓണമായാലും വിഷുവായാലും<br />ഒരുനേരമെങ്കിലും വരും<br />'മൊയ്തൂന്റുമ്മ' വച്ച<br />അരിപ്പത്തിരീം കോഴിക്കറീം<br />പാതാമ്പുറത്തിരുന്ന്‌ ഒരുമിച്ച്‌ കഴിക്കും<br /><br />എട്ടാംതരത്തില്‍ പഠിക്കുമ്പൊഴാണ്‌<br />മൊയ്തീന്‌ ജ്വരം വന്നത്‌<br /><br />തലയ്ക്കേന്ന് പിന്നെ മാറീട്ടില്ല<br />ഒടുക്കം വരെ<br />ഉരുണ്ടുവീഴാമ്പോണ തുള്ളിപോലെ<br />വിങ്ങിനിന്ന ആ മുഖം<br /><br />മയ്യത്തടക്കിക്കഴിഞ്ഞ്‌<br />പിന്നെയും വന്നിട്ടുണ്ടാവണം<br />ഉമ്മയെക്കാണാന്‍ ഒരു മൂന്നാലുവട്ടം<br /><br />പിന്നെപ്പിന്നെ തീരെ കാണാതായി<br /><br />ഇപ്പൊ ദാ ഏതോ ഒരന്യനാട്ടില്‍<br />‍പത്തുപന്ത്രണ്ടാളെ പച്ചയ്ക്ക്‌ ചുട്ട കേസില്‍<br />‍ജെയിലിലാണത്രേ<br />മൊയ്തീന്‍ പോയെങ്കിലെന്തുമ്മാ<br />മോഹനന്‍ കാണുമെന്ന്<br />പണ്ട്‌ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്‌ കരഞ്ഞ ചെക്കന്‍<br /><br />‍ന്റെ മൊയ്തീനുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍<br />‍അവനിങ്ങനെ തലതിരിയില്ലായിരുന്നെന്ന്<br />ഇന്നും ആരെക്കണ്ടാലും ആണയിടും<br />സഫിയുമ്മ<br /><br />ഇല്ലായിരുന്നുവോ ഒരുപക്ഷേ...?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-6168235209209435886?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-19373418093179004562008-11-12T08:01:00.000-08:002008-12-31T05:07:49.655-08:00വില തുച്ഛം ഗുണം മെച്ചം<br />ഏതെടുത്താലും മിച്ചമെന്ന്<br />പുത്തന്‍ ബസാറിന്റെ ഖ്യാതി<br />വീടുവീടാന്തിരം<br />പുകഴ്പെറ്റുകൂട്ടുന്ന കാലം<br /><br />സ്വന്തമാക്കി അഭിമാനിച്ചേക്കാമെ-<br />ന്നാരെങ്കിലും നിനച്ചാല്‍<br />‍കുറ്റം പറയാന്‍ പറ്റുമോ?<br /><br />വന്നുകയറി<br />എന്റെ വീട്ടിലുമൊരു<br />പുത്തന്‍ ഫ്ലാറ്റ് ടീ.വി<br /><br />കന്നിക്കാഴ്ച്ച<br />പാര്‍ട്ടി ചാനലില്‍<br />പാര്‍ട്ടി കാങ്ക്രസ്സെന്ന് കട്ടായം<br />ബീഡിയിലയിലും<br />വെടിമരുന്ന് തെറുത്തുവലിക്കുന്ന<br />ഒഞ്ചിയത്തുകാരന്‍ അപ്പന്‍<br /><br />‍സ്വിച്ചിട്ട് കത്തിച്ച<br />കടിഞ്ഞൂല്‍ കാഴ്ച്ചതന്നെ<br />കണ്ണുതള്ളിച്ചുകളഞ്ഞു<br /><br />ചുവപ്പു മങ്ങി<br />കാവിയായ് തുടങ്ങിയ<br />കൊടികളും കുപ്പായങ്ങളും<br /><br />നിരങ്ങുകയാണ്‌<br />നഗരവീഥികളിലൂടൊരു<br />നിറം മാറിയ ചെങ്കടല്‍..!<br /><br />ക്ലാവുപോലൊരു പച്ചപ്പില്‍<br />പൂത്തിരിക്കയാണ് രക്തഹാരങ്ങള്‍..!<br /><br />കോളക്കറുപ്പില്‍ ‍നുരയുകയാണ്<br />വേദിയിലെ തെളിനീര്‍...!<br /><br />ഡിജിറ്റല്‍ ഒച്ച ചിലമ്പിച്ച്<br />നമ്മള് കൊയ്യും വയലെന്നും<br />തമ്പ്രാന്റേതെന്ന് പാടുകയാണ്<br />പുത്തന്‍ പൈങ്കിളികള്‍‍..!<br /><br />വാങ്ങുമ്മുമ്പേ<br />അടിച്ചുപോയോ<br />ഈ ചൈനാജാലത്തിന്റെ<br />പിക്ചര്‍ട്യൂബെന്ന് പകച്ച്<br />അണയ്ക്കാനാഞ്ഞപ്പോ<br />അടുത്തിരുന്ന മകന്‍<br />കൈക്കുപിടിച്ചു<br /><br />കേടായതൊന്നുമല്ലെന്റെയച്ഛാ<br />ഇതാണ് പുതിയകാലത്തിന്റെ<br />ശബ്ദവും വെളിച്ചവും<br />നിറമേതായാലെന്താ<br />കൊടി നന്നായി കണ്ടാല്‍ പോരേ..!<br /><br />മുടക്കിയ കാശ്‌<br />അവന്റെ ആയതുകൊണ്ട്‌<br />പിന്നൊന്നും മിണ്ടിയില്ല<br /><br />ചുരുണ്ടുകൂടി<br /><br />അപ്പന്‍ മാത്രം<br />തിമിരം വന്നെന്നോ<br />കേള്‍വി കുറഞ്ഞെന്നോ<br />ഇപ്പൊഴും<br />നിര്‍ത്താതെന്തൊക്കെയൊ<br />പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ട്‌<br /><br />പഴയ ആളല്ലേ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-1937341809317900456?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-39326723762644263472008-10-23T07:25:00.000-07:002010-05-14T05:01:50.755-07:00പാസ്പോര്‍ട്ടോ, വിസയൊ<br />തളര്‍ന്നുറങ്ങുന്ന ഉടലോ എടുക്കാതെ<br />ഏതോ അറേബ്യന്‍ ലേബര്‍ക്യാമ്പില്‍നിന്ന്<br />കമ്പങ്ങളുടെ ഒരു നിറകുംഭമാസത്തിലേയ്ക്ക്‌<br />പൊടുന്നനേ പുറപ്പെട്ടുപോയതാണവര്‍<br /><br />മലനടയില്‍നിന്ന്, പരവൂരുവഴി<br />അങ്ങ്‌ ത്രിശ്ശിവപേരൂര്‌ വരെ<br />പല പൂരം നിരങ്ങി<br />മണല്‍ക്കാടുകള്‍ ആറിത്തുടങ്ങുന്നൊരു<br />വ്യാഴസന്ധ്യയിലേയ്ക്ക്‌ തന്നെ വന്നടിഞ്ഞ്‌<br />വീതമിട്ട്‌ വാങ്ങിയ ഒരു കുപ്പി<br />വിലകുറഞ്ഞ കള്ളിന്റെ വീര്യത്തില്‍<br />കമ്പമെങ്കില്‍ കമ്പം<br />മലനടക്കമ്പം എന്ന നിരക്കില്‍<br />‍വാഴയിലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ്‌ കൊണ്ടുവന്ന<br />ചൂടാറാത്ത ഗൃഹാതുരത്വങ്ങള്‍<br />അഴിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി<br /><br />പപ്പുവാശാന്റെ ഞെരിപ്പും<br />മണിയനാശാന്റെ അമിട്ടുമങ്ങനെ<br />പല ശബ്ദങ്ങളില്‍, പല വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍<br />‍അടുക്ക്‌ തെറ്റാതെ, അളവ്‌ മാറാതെ<br />മാനത്ത്‌ ദേശീയപതാക വിടര്‍ത്തി നില്‍ക്കേ<br />കമ്പമെന്നാല്‍ നിലത്തൂന്ന് മേപ്പോട്ടല്ല<br />അവിടന്നിങ്ങ്‌ താപ്പോട്ട്‌<br />തീവായും തുറിച്ചൊരു വരവാണെന്ന്<br />എന്തോ ഓര്‍ത്തെടുത്തു<br />ഒരഫ്ഗാനി<br /><br />ചുരുട്ടിയ പായില്‍<br />പരാധീനങ്ങളും പൊതിഞ്ഞ്‌<br />പൂരങ്ങളില്‍നിന്ന് പൊടിപൂരങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌<br />പെയ്തൊഴിയാത്ത പലായനങ്ങളുടെ<br />വാല്‍ക്കഷണം വായിച്ചു<br />പലസ്തീനികള്‍<br /><br />വെള്ളിടി പൊട്ടുമ്പോള്‍<br />‍കൈ ചെന്ന് പൊത്തിയ ചെവികളില്‍നിന്ന്<br />താനേ അടഞ്ഞ കണ്ണുകളില്‍നിന്ന്<br />കണ്ടെടുക്കണം<br />കാണാതെപോയ ബന്ധുക്കളെ<br />എന്ന് കുതിര്‍ന്നു<br />ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്ത്‌ കരയുന്ന ശീലമുള്ള<br />ആറടിക്കാരന്‍ ഇറാഖി<br /><br />കമ്പപുരാണത്തിന്റെ രസച്ചരട്‌ പൊട്ടി<br />ബാക്കിവന്നത്‌<br />ഒറ്റയിറുക്കിന്‌ കുടിച്ച്‌ വറ്റിച്ച്‌<br />ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നവരില്‍ ചിലരെങ്കിലും<br />പരിചയമില്ലാത്ത ഏതോ പൂരപ്പറമ്പിലെ<br />കമ്പപ്പുരയ്ക്ക്‌ തീപിടിച്ചെന്ന്<br />സ്വപ്നം കണ്ടുണര്‍ന്നു<br /><br />മൂത്രമൊഴിച്ച്‌ വന്ന്<br />രണ്ടിറക്ക്‌ വെള്ളവും കുടിച്ച്‌<br />ഇഷ്ടദൈവത്തെ വിളിച്ച്‌<br />തലവഴി മൂടി<br /><br />ഉറങ്ങിക്കാണും<br /><br />ഇല്ലാതിരിക്കാന്‍<br />കുറേ കിനാവുകളല്ലാതെ<br />ജീവിതം കണ്ടിട്ടില്ലല്ലൊ<br />നമ്മളിതുവരെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3932672376264426347?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-25165249895585610652008-09-23T04:44:00.000-07:002008-12-31T06:17:57.510-08:00ചത്താല്‍<br />‍കിടന്ന് നാറുമ്മുമ്പ്‌<br />കുഴിച്ചിടുന്നവന്‌ കൂലിയായി<br />നാലു കാശ്‌<br />സ്വരുക്കൂട്ടി വച്ചതും<br />കട്ടോണ്ട്‌ പോയിരിക്കുന്നേതോ<br />ഒരുമ്പെട്ട കാലന്മാര്‍..!<br /><br />അങ്ങനെയാണ്‌ പിന്നെ<br />പകരത്തിനഞ്ചാറ്<br />കഴുകന്മാരെപ്പോയി<br />കെണിവച്ച്‌ പിടിച്ച്‌<br />കൊണ്ടുവന്നത്‌.<br /><br />ഒടുക്കം<br />അതുവരെ കാത്താല്‍<br />അവന്മാരുടെ ശവവും<br />ഞാന്‍ തന്നെ തിന്നേണ്ടിവരുമോന്ന്<br />വര്‍ണ്ണ്യത്തിലൊരാശങ്ക<br />ആളിപ്പിടിച്ചാണ്‌<br />ഇരുട്ടും വരെ കാക്കാതെ<br />ഇപ്പൊഴെ അങ്ങ്‌<br />മലര്‍ന്ന് കിടന്നുകൊടുത്തത്‌.<br /><br />ഒരറ്റം തൊട്ടങ്ങനെ<br />അടിച്ചുവാരി വരട്ടേന്ന്....<br /><br />അഴുക്കുണ്ടേ<br />പത്തുനാപ്പത്‌ കൊല്ലത്തോളം...<br /><br />വെളുക്കും മുമ്പ്‌ തീര്‍ക്കണേ<br />എന്റെ വിശപ്പിന്റെ കഴുകന്മാരേ എന്ന്<br />ഉമ്മറത്തിരുന്നാരോ<br />ഉറക്കം തൂങ്ങിയത്‌ മാത്രം<br />എപ്പൊ കെട്ടുവെന്ന്<br />എന്നോട്‌ ചോദിക്കരുത്‌.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2516524989558561065?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-4338951241960329282008-09-12T13:12:00.000-07:002010-05-14T05:02:27.616-07:00കെട്ടിയോനെക്കൊണ്ട്‌<br />മടുത്തല്ലോ ദൈവമേ എന്ന്<br />വ്രതം നോറ്റ്‌ മടുത്തിട്ട്‌<br />നോമ്പ്‌ പിടിച്ച്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച്‌ നോക്കും<br />പെമ്പിറന്നോത്തി.<br /><br />അപ്പനെ നന്നാക്കണേയെന്ന്<br />വീട്ടിലില്ലാത്ത മുട്ടിപ്പാ<br />നിരാഹാരം കിടന്ന് വാങ്ങിപ്പിച്ച്‌<br />മുട്ടുകുത്തി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കും<br />കോണ്‍വെന്റില്‍ പഠിക്കുന്ന<br />കുട്ടികള്‍.<br /><br />കെട്ടിയോളെയും കുഞ്ഞുങ്ങളേയും<br />ഇങ്ങനെ കണ്ണീരു കുടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദൈവത്തില്<br />‍എങ്ങനെ പിന്നെയും വിശ്വസിക്കും<br />സ്നേഹമുള്ള<br />ഏതു കെട്ടിയോനും, അപ്പനും...?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-433895124196032928?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-72203508212364180992008-09-10T09:03:00.000-07:002008-12-31T05:18:00.124-08:00പപ്പിയക്കന്റെ പൗള്‍ട്രിഫാം<br />പട്ടണം കീഴടക്കിയത്‌<br />പെട്ടന്നായിരുന്നു.<br /><br />കള്ളിമുണ്ടും തോര്‍ത്തും<br />ഉച്ചിയില്‍ കെട്ടിവച്ച മുടിയും<br />മുറുക്കി ചുവന്ന ചുണ്ടും<br />എള്ളെണ്ണ തേച്ച്‌<br />വിയര്‍പ്പുമിനുക്കിയ ഉടലുമായ്<br />അവരെക്കണ്ടാണ്‌<br />അവിടത്തുകാര്‍ ‍കാമത്തിന്റെ നിറം<br />കറുപ്പാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചത്‌.<br /><br />ഷെഡിലേയ്ക്ക്‌<br />കുനിഞ്ഞുകയറുന്നതും കാത്ത്‌<br />തോര്‍ത്തു തുളയ്ക്കുവാന്‍<br />ആര്‍ത്തിയുള്ള കണ്ണുകള്‍<br />‍ക്യൂ നില്‍ക്കുമായിരുന്നു.<br /><br />ചെറുപ്പക്കാര്‍, മദ്ധ്യവയസ്കര്‍<br />‍വഷളന്‍ കിഴവന്മാര്‍ തൊട്ട്‌<br />മൂത്ത കൗമാരക്കാര്‍ വരെ<br />ആയിടെ കോഴിയേ തിന്നൂ.<br />പപ്പിയക്കന്റെ കടയീന്നേ വാങ്ങു.<br /><br />ലോണെടുത്ത്‌ കോഴിക്കട തുടങ്ങിയ<br />ചില മൂളയില്ലാത്തവന്മാരൊഴികെ<br />ആണായ്‌ പിറന്നവരിലാരും<br />അവരെ ഇച്ചിപ്പോന്ന് പറയുമായിരുന്നില്ല.<br /><br />പതിവുകാര്‍ക്ക്‌<br />അല്‍പാല്‍പ്പം അശ്ലീലവും<br />അതില്‍ വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്ക്‌<br />ഒരു മുട്ടലും ഉരസലും വരെ,<br />അതുവരെ മാത്രം,<br />പപ്പിയക്കയ്ക്ക്‌ പരാതിയില്ല.<br /><br />പിന്നേംനിന്ന് ചൊറിയുന്നോര്‍ക്കായ്<br />താമ്പൂലം ചേര്‍ത്ത<br />നല്ല പിടയ്ക്കുന്ന തെറികള്‍<br />വായിലിട്ട് ചവച്ചത്<br />എപ്പോഴും റെഡിയായിരുന്നു.<br /><br />എന്നിട്ടും<br />പപ്പിയക്കന്റെ കടയില്‍<br />‍കോക്കാന്‍ കേറി.<br /><br />ഷെഡും പൊളിച്ചു.<br /><br />കോഴിയേം പിടിച്ചു.<br /><br />മനംനൊന്ത അക്കന്‍<br />‍രായ്ക്കുരാമാനം<br />നാടുവിട്ടെന്ന് കഥ.<br /><br />ഷെഡിന്റെ പിറകീന്ന്<br />കീറിയൊരു കള്ളിമുണ്ടും<br />തോര്‍ത്തും<br />ആരോ കണ്ടെടുത്തത്‌<br />പോലീസുകാര്‍ മുക്കി.<br /><br />കൊണ്ടുപോയ്‌<br />മണപ്പിച്ച്‌ കെടക്കാനായിരിക്കും..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-7220350821236418099?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-29221329148228144832008-09-03T14:53:00.000-07:002008-12-31T05:31:53.450-08:00പറ്റിപ്പോയ<br />അബദ്ധങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ പഠിക്കാന്‍<br />‍ചരിത്രം മതിയാവും.<br /><br />വറ്റാത്ത അവയുടെ<br />ഒഴുക്കിനെ കുറിച്ച്‌ പഠിക്കാനാവട്ടെ<br />വര്‍ത്തമാനപത്രങ്ങള്‍ തന്നെ ധാരാളം.<br /><br />പഠനങ്ങള്‍ക്ക്‌ വഴങ്ങാത്തയീ<br />വര്‍ത്തമാനചരിത്രം<br />ദഹനക്കേടായ്‌ വളരുന്നതിനെ<br />ആമാശയരോഗമെന്ന് വിളിക്കുമോ<br />അടിവയറിനിനിയും<br />കാണാതെ പഠിക്കുവാനുള്ള<br />ഏതെങ്കിലും ഒരു വിപ്ലവ സമവാക്യം..?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2922132914822814483?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-31837930418635847162008-08-27T16:14:00.000-07:002010-05-14T05:02:54.433-07:00മുല്ലയ്ക്ക്‌ വെള്ളമൊഴിക്കാനെന്ന വ്യാജേനെ<br />മുറ്റത്ത്‌ നില്‍ക്കും<br />എന്നും മൂന്നര മണിനോക്കി<br />തെക്കേ വളവുകഴിഞ്ഞ്‌<br />എപ്പൊഴും ഉദിക്കാവുന്ന<br />ഒരു നക്ഷത്രത്തെയും കാത്ത്‌.<br /><br />പൊലിഞ്ഞു പോയവരെപ്പോലെ<br />മാനത്തു കാണാവുന്ന<br />ഒന്നായിരുന്നില്ല അത്‌.<br /><br />വളവുതിരിഞ്ഞ്‌<br />മണവും,<br />ചിലപ്പോള്‍ ‍ചില ചിലപ്പുകളുമായ്‌<br />എന്നും എത്തുമായിരുന്നത്‌.<br /><br />താലത്തിലോ , വിളക്കിലോ<br />നെല്ലിലോ, പൂക്കുലയിലൊ<br />കണ്ടെടുക്കനാവാത്തൊരു താലപ്പൊലി<br />നെഞ്ചിലങ്ങനെ കത്തിനില്‍ക്കുന്നത്‌<br />പൊള്ളലറിയിക്കുമായിരുന്നു.<br /><br />വെറുതെ വീശിയൊരു കാറ്റില്‍<br />ഒരിക്കലൊന്ന്<br />കണ്ണടഞ്ഞുപോയതാണ്‌.<br /><br />വീണ്ടെടുക്കാനാവാതെപോയ<br />ഒരു വിലാപത്തിന്റെ വെയിലേറ്റ്‌<br />വാടിപ്പോയ്‌<br />മുറ്റത്തേയ്ക്ക്‌ പറിച്ചുനടാനായി<br />വേലിയില്‍ കണ്ടുവച്ച ആശാലത...<br /><br />അതില്‍ പിന്നെ<br />‍സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഞാന്‍<br />വേലികെട്ടിയിട്ടില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3183793041863584716?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-33227996425914160472008-08-17T15:14:00.000-07:002008-12-31T05:35:15.561-08:00കെട്ടിത്തൂങ്ങിയ പാട്ടുകള്‍ കൊണ്ടും<br />കനലൂതിപിടിപ്പിക്കാന്‍<br />‍കാറ്റിനേ കഴിയൂ.<br /><br />വരികളോ, വാക്കോ<br />ലിപികകള്‍ക്ക്‌ മുകളില്‍<br />കുറിച്ചുവച്ച സ്വരസ്ഥാനങ്ങളോ<br />പറന്നുപോകുന്നത്‌<br />കണ്ടാലും പകയ്ക്കാതെ<br />അതങ്ങനെ ഉതിര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും.<br /><br />കണ്ണടയും വഴി<br />ഓര്‍ത്തെടുക്കാനായില്ലെങ്കിലോ എന്ന്<br />മറവിയെ ഭയക്കാതെ<br />അലിഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കും.<br /><br />ഉറക്കത്തിനറിയാം<br />കാറ്റാണേറ്റവും മികച്ച<br />പാട്ടുകാരനെന്ന്.<br /><br />അവന്‌<br />അനശ്വരത പോലുള്ള<br />ബാദ്ധ്യതകളോന്നുമില്ലെന്ന്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3322799642591416047?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-50733144345643709322008-08-12T14:16:00.000-07:002008-12-31T05:35:42.499-08:00വല്ലപ്പോഴും<br />നേരില്‍ കാണുമ്പോള്‍<br />‍നാലുവാക്കില്‍ ഒതുക്കാന്‍<br />കഴിയാതെപോകുന്നവ<br />മേലില്‍<br />കണ്ടാല്‍ തിരിഞ്ഞുനടക്കും വരെ<br />നിങ്ങളെ മടുപ്പിക്കുന്നെങ്കില്‍<br />നിങ്ങളെപ്പോലെ പലരോട്‌<br />നിത്യവും ചിലയ്ക്കുന്ന നാവ്‌<br />എത്ര മടുപ്പിച്ചിരിക്കണം<br />പലായനത്തിന്‌ വഴികളില്ലാതെ<br />കുടുങ്ങിപ്പോയ എന്റെയീ<br />പാവം ചെവികളെ!<br /><br />നെല്ലിപ്പലക കണ്ടപ്പൊഴാണ്‌<br />നടുവിരലെടുത്തങ്ങോട്ട്‌ വയ്ക്കാന്‍<br />കൈപ്പത്തിക്ക്‌ നിര്‍ദ്ദേശം കൊടുത്തത്‌.<br /><br />എന്നിട്ടും<br />തെകിട്ടിവന്ന ഒച്ചകളില്‍ വിരലിട്ട്‌<br />തെരുവോരത്തെന്നെ കുനിച്ചിരുത്തി<br />ദുഷ്ടന്‍..!<br /><br />അതുവഴി വന്ന<br />ഒരജ്ഞാത സുഹൃത്ത്‌ ക്ഷണിച്ചു<br />അറുപത്‌ വിട്ടാല്‍ മാറും, വാ..<br /><br />ഭാഗ്യം..,<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-5073314434564370932?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-38196456130725609942008-08-07T04:10:00.000-07:002010-05-14T05:04:05.121-07:00ജീവിച്ചിരുന്നാല്‍<br />ഒരുപാട്‌ പാട്‌.<br /><br />ചത്തുകഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ<br />ഇരുപാടും പാട്‌.<br /><br />ചത്തതിനൊത്തപോല്‍<br />ജീവിച്ചിരുന്നാല്‍<br />മെച്ചത്തില്‍ കഴിക്കാവുന്ന<br />ഈ ഏര്‍പ്പാട്‌..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3819645613072560994?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-48931683570590360672008-07-26T05:34:00.001-07:002008-12-31T05:36:52.545-08:00ഒരു മിനിറ്റ്‌ മാത്രം<br />ദൈര്‍ഘ്യമുള്ളൊരു ആവിഷ്കാരം.<br /><br />മൂന്നുവട്ടം പിടഞ്ഞ്‌<br />അഭിനയം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ നടന്‍.<br /><br />കാണികള്<br />‍നേരം കളയാതെ<br />ഓപ്പണ്‍ ഫോറത്തിലേയ്ക്ക്‌ ചേക്കേറി.<br /><br />അമിതമായ തന്മയീഭാവം കൊണ്ട്‌<br />തകര്‍ന്നുപോയ ക്രാഫ്റ്റെന്ന്<br />പോസ്റ്റുമോര്‍ട്ടം റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ വിലയിരുത്തി.<br /><br />ഇനി ഒരൂഴം കൂടി<br />ചോദിക്കാനില്ലാത്തതുകൊണ്ട്‌<br />പരാജയപ്പെട്ട കലാരൂപം പിന്നെയും<br />കണ്ണടച്ചവിടെ ഒരേ കിടപ്പ്‌ കിടന്നൂന്ന് മാത്രം..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-4893168357059036067?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-69226682850410195392008-07-18T14:42:00.000-07:002010-05-14T05:04:41.697-07:00കപ്പ, പുഴുക്ക്‌, പഴങ്കഞ്ഞി മുതല്‍<br />പോത്തിറച്ചി, പന്നി ഇറച്ചി<br />തവളക്കാല്‍ വരെ<br />സസ്യവും, സസ്യേതരവുമായ<br />സകല രുചികളേയും<br />പിറകേ നടന്ന്<br />പ്രണയം കൊണ്ട്‌<br />പൊറുതിമുട്ടിച്ചപ്പൊഴാണ്‌<br />കൊഴുപ്പിന്റെ പടകളെ ഇളക്കിവിട്ട്‌<br />അവരെന്റെ ചങ്കിന്റെ വാതിലുകള്‍ അടച്ച്‌<br />പ്രാണനെ ഘെരാവോ ചെയ്തത്‌.<br /><br />ചാര്‍മിനാര്‍, സിസറ്‌, വില്‍സുതൊട്ട്‌<br />ദിനേശ്‌, കാജാ, തെറുപ്പങ്ങനെ<br />സാക്ഷാല്‍ നീല ചടയന്‍ വരെ<br />ഓട്ടുകമ്പനിയിലെ കുഴലുപോലെ<br />പുകകൊണ്ട്‌ സദാ<br />കൊടി പിടിച്ചതുകൊണ്ടാണ്‌<br />ശ്വാസം കിട്ടാതവര്‍<br />നിക്കോട്ടിനും, ടാറും<br />കാര്‍ബണുമായി പിരിഞ്ഞ്‌<br />എന്റെ ശ്വാസകോശങ്ങളില്‍<br />കുത്തിയിരിപ്പ്‌ സമരം തുടങ്ങിയത്‌.<br /><br />തട്ടിന്‍പുറത്തുനിന്ന്<br />തേങ്ങാ മോഷ്ടിച്ചു വിറ്റ കാശിന്‌<br />ആദ്യമായ്‌ മോന്തിയ വാറ്റുചാരായം തൊട്ട്‌<br />നാടനായ്‌, വിദേശിയായ്‌<br />തിരുക്കി പൊട്ടിച്ച കുപ്പികളുടെ<br />കന്യാചര്‍മ്മങ്ങളാവണം<br />കണ്ണകിമാരായ്‌<br />എന്റെ കരളിന്റെ കോലം കത്തിച്ചത്‌.<br /><br />വലിച്ചതും, കുടിച്ചതും, തിന്നതുമായി<br />വാരിപ്പിടിച്ച സകല ഇഷ്ടങ്ങളും<br />ഒന്നൊന്നായ് അങ്ങനെ<br />കൈ കഴുകി ഒഴിഞ്ഞിട്ടും<br />ഇനിയും സ്നേഹിച്ച്‌ തീര്‍ന്നിട്ടില്ലെന്ന്<br />ഒട്ടിനില്‍ക്കുന്നുണ്ട് ഒരുയിരു മാത്രം;<br />എറ്റിവിട്ടാലും വിട്ടുപോകാത്ത പട്ടിയെ പോലെ,<br />ഉടലിലെവിടെയോ...<br /><br />ഇനിയിപ്പൊ<br />അതിനു‌ വേണ്ടിയും<br />ഒന്നു ജീവിച്ച്‌ നോക്കണം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-6922668285041019539?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-38022204147373527612008-07-09T05:20:00.000-07:002008-12-31T05:38:43.053-08:00കടല്‍തീരത്ത്‌<br />മിഴുങ്ങസ്യാന്നങ്ങനെ<br />മാനം നോക്കി<br />മലര്‍ന്നു കിടക്കുമ്പോഴാണ്‌<br />മുങ്ങിച്ചാവുന്ന കൊച്ചിന്റെ<br />നിലവിളി കേട്ടത്‌.<br /><br />ആദ്യം മനസില്‍ വന്നത്‌<br />മായാസിദ്ധാന്തമാണ്‌.<br />പിന്നെ ജനനമെന്താണ്‌,<br />മരണമെന്താണ്‌,<br />അവയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന<br />പാലമേതാണ്‌,<br />അതിലൂടെ പോകുന്ന<br />തീവണ്ടിയേതാണ്‌,<br />പെരുമണ്‍ ദുരന്തം<br />ഒരു ദുരന്തമാകുന്നതെങ്ങനെയാണ്‌<br />എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ച്‌<br />ജ്ഞാനോദയത്തോളം എത്തിയപ്പൊ<br />നാശം..!, കുറേ ആള്‍ക്കാര്‍<br />‍നിലവിളിയും ബഹളവുമായ്‌<br />തെളിഞ്ഞു തീരാത്ത<br />എന്റെ വെളിപാടും താങ്ങിയെടുത്ത്‌<br />ഓടിപ്പോയി...<br /><br />പിന്തിരിപ്പന്മാര്‍..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3802220414737352761?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-60395865199776565202008-06-15T05:28:00.000-07:002010-01-06T11:07:33.720-08:00പണിതീരാത്ത ഫ്ലാറ്റിന്റെ<br />പതിനാലാം നിലയില്‍ നിന്ന്<br />കിനാവുകണ്ട പ്രവാസിയുടെ<br />ഉച്ചിയില്‍നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങിയ<br />ഉപ്പുരസമുള്ള ഒരു തുള്ളി<br />നാട്ടിലിപ്പൊ പെരുമഴയാണെന്ന്<br />ചെവിയില്‍ സ്വകാര്യം പറഞ്ഞു.<br /><br />നാട്ടില്‍ മഴ പെയ്താല്‍<br />ഇവിടെന്റെ വിങ്ങല്‍ മാറുമോ എന്ന്<br />എന്തോ.., ഒരീര്‍ഷ്യയില്‍<br />പരിഭവം പറഞ്ഞുപോയ്‌...<br /><br />പിന്നവന്റെ<br />അകാല്‍പ്പനികതകള്‍ക്കുമേല്‍<br />ഒരു തുള്ളിപോലും പെയ്തിട്ടില്ല<br />മഴ..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-6039586519977656520?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-6179461529368526582008-05-03T04:10:00.000-07:002008-12-31T05:40:48.483-08:00മടുപ്പിന്റെ<br />മഹാകാവ്യത്തിന്‌<br />കാണ്ഡങ്ങളോ സര്‍ഗ്ഗങ്ങളോ ഇല്ല<br /><br />ചൊല്ലി പഠിക്കുവാന്‍<br />‍ശ്ലോകങ്ങളോ<br />ഓര്‍ത്തുവയ്ക്കുവാന്‍<br />ഒരു വാക്കു പോലുമോ ഇല്ല<br /><br />എന്നാലും അറിയാം<br />ചിലനേരങ്ങളില്‍<br />‍കോശങ്ങളോന്നൊന്നായി മറിച്ച്‌<br />കവിയെ അത്‌<br />അലസമായ്‌ വായിക്കുന്നത്‌<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-617946152936852658?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-42887247170811476412008-04-30T15:00:00.000-07:002008-12-31T05:41:20.411-08:00മെയ്‌ ദിനത്തില്‍ വിവാഹിതരായത്‌<br />മുന്‍ കൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചതിന്‍ പടി<br />ആയിരുന്നില്ല.<br /><br />ഉണ്ടായ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍<br />‍വിപ്ലവത്തിന്റെ സന്തതികളാണെന്ന്<br />വീമ്പു പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല.<br /><br />എന്നാലും<br />സര്‍വരാജ്യ തൊഴിലാളിദിനം<br />നമ്മള്‍ ആഘോഷിക്കാതിരുന്നിട്ടില്ല.<br /><br />നമ്മുടെ പല കുഞ്ഞുങ്ങളും<br />ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയമില്ലെന്ന് കൈ കഴുകി<br />സദ്യയുണ്ണാനിരിക്കുന്നത്‌<br />ഇങ്ങനെ യാദൃശ്ചികമായ്‌ വളര്‍ന്ന<br />ചില വാഴയിലകള്‍ ‍വെട്ടിയിട്ടാകാം,<br />അല്ലേ...?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-4288724717081147641?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-3635034573236722512008-04-12T03:03:00.000-07:002008-12-31T06:18:53.850-08:00കടലില്‍ നിന്ന്<br />കാറ്റ്‌ അടര്‍ത്തിയെടുത്തത്‌<br />കരയില്‍ പ്രളയമാകുന്നത്‌<br />കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?<br /><br />മേഘത്തിന്റെ<br />അഴിഞ്ഞ മുടിക്കെട്ട്‌<br />വെള്ളത്തില്‍ പൊന്തി<br />ഒഴുകുന്നത്‌ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?<br /><br />കടലിറങ്ങി<br />വെളിപ്പെട്ട തുരുത്തില്‍<br />‍ശൂന്യത<br />മാനം നോക്കിയിരിക്കുന്നത്‌<br />കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?<br /><br />കാഴ്ചയുടെ കുരുതി കഴിഞ്ഞ്‌<br />കടലില്‍ ചാടിയ വെളിച്ചപ്പാടിന്റെ<br />ഉള്‍ത്തീ പഴുക്കുന്ന<br />പടിഞ്ഞാറ്‌ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?<br /><br />ഇല്ലെന്ന ആധിയില്‍<br />‍ചുറ്റും മിഴിക്കേണ്ട.<br /><br />ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്‌<br />നിന്റെ കവിളിലേയ്ക്ക്‌<br />ഉരുളാന്‍ പോകുന്നൊരു ഗോളത്തിന്റെ<br />ഭൂമിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചാണ്‌.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-363503457323672251?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-49379271334340875592008-04-01T06:19:00.000-07:002008-12-31T05:43:12.078-08:00നീന്താനറിയില്ലെനിക്ക്‌.<br />എങ്കിലും ചിലപ്പോള്‍<br />ചില പുഴകള്‍ ‍<br />എന്നെ നീന്താന്‍ ക്ഷണിക്കും.<br /><br />സുതാര്യമായ<br />അതിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍<br />മുഖം തെളിയുമ്പോ<br />അടിയില്‍ എവിടെയോ കാണും<br />ഞാനെന്ന് നിനയ്ക്കും.<br /><br />നീന്താനറിയില്ലെനിക്ക്‌.<br />എങ്കിലും ചിലപ്പോള്‍<br />ചില മോഹങ്ങളെന്നെ<br />ഒരു മുങ്ങാങ്കുഴിക്ക്‌ ക്ഷണിക്കും.<br /><br />എടുത്തു ചാടിയാല്‍ പിന്നെ<br />മൂന്നു നിവരലിന്റെ<br />നേരമേയുള്ളു.<br /><br />അതിനിടയിലിനി<br />നീന്തലെങ്ങാനും പഠിച്ചുകളയുമോ<br />എന്നതാണെന്റെ ഭയം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-4937927133434087559?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-1669737414023606602008-03-24T07:56:00.000-07:002008-12-31T05:43:41.666-08:00ഗതാഗത ദ്വീപില്‍<br />‍നാലുപാടുമായി തളംകെട്ടി<br />ഊഴം കാത്ത്‌ കിടന്ന വാഹനങ്ങളിലൊന്ന്<br />പൊടുന്നനെ ഒരു കിനാവുകണ്ടു.<br /><br />പല വഴിക്ക്‌<br />വണ്ടികള്‍ വന്ന് മുട്ടിയ<br />ഒരു കടലായി ദ്വീപ്‌.<br /><br />ഓഫീസ്‌, സ്കൂള്‍<br />കട, ചരക്കെടുപ്പ് എന്നിങ്ങനെ<br />വഴികെട്ടു സമസ്തവും.<br /><br />ഡിക്കി ഉയര്‍ത്തി<br />പായയും ,സൈക്കിളും<br />ബോളും ബാറ്റുമൊക്കെ എടുത്ത്‌<br />ഗതികേടിനെ ഉത്സവമാക്കാന്‍<br />ആദ്യം ഇറങ്ങിയവര്‍ കുട്ടികളായിരുന്നു.<br /><br />ക്രമേണെ<br />മുതിര്‍ന്നവരും പുറത്തിറങ്ങി<br />ചിലരൊന്നു നടുവു നിവര്‍ത്തി,<br />ചിലരൊരു പുകയെടുത്തു,<br />പെണ്ണുങ്ങള്‍ പരിചയം പരതി.<br /><br />സൈക്കിളില്‍<br />‍ഫ്ലാസ്കുകളും വച്ചുകെട്ടി<br />ഒരു ചായക്കാരന്‍ ഹിന്ദി,<br />കൈയ്യില്‍ കപ്പലണ്ടിയും,<br />കടലയുമായി ഒരു ബംഗാളി,<br />കമ്പില്‍ കോര്‍ത്ത്‌ ചുട്ട ഇറച്ചിയുമായി<br />ചില പാകിസ്ഥാനികള്‍,<br />പല ഭാഷകളില്‍ കുശലങ്ങള്‍<br />‍പൊട്ടിച്ചിരികള്‍,ഫോണ്‍ വിളികള്‍<br />‍വഴിമുട്ടിയിട്ടാണെങ്കിലും<br />വീണുകിട്ടിയോരൊഴിവുനാളിന്റെ<br />കഴുത്തറ്റംവരെയേ ഇറങ്ങിയേയുള്ളു<br />കിനാവ്‌...,ഉടന്‍ കേട്ടു<br />അറബിയില്‍ തന്തയ്ക്കു വിളിച്ചത്‌<br />പച്ച മലയാളത്തില്‍ അയച്ചെന്നുപറഞ്ഞ<br />ഡ്രഫ്റ്റിങ്ങ്‌ കിട്ടിയില്ലെന്ന്!<br /><br />ഓഹ്‌,ഞാനായിരുന്നോ<br />എന്നൊരു ജാള്യത്തിന്റെ<br />ഒന്നാം ഗിയര്‍ ഇടുമ്പോള്‍<br />‍സ്കൂളിലാക്കേണ്ട പലവീട്ടുകുട്ടികളില്‍<br />ഒരുവള്‍ ചോദിച്ചു,<br />അങ്കിള്‍, യു വേര്‍ ഡ്രീമിംഗ്‌?<br />ഉവ്വ്‌...,<br />ഹഹ,മി റ്റൂ...<br /><br />പങ്കിട്ടതിന്റെ<br />സുഖം പോകുമോയെന്നു ഭയന്ന്<br />എന്തെന്ന് ചോദിച്ചില്ല<br />ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-166973741402360660?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-38051247177312504102008-03-20T04:06:00.000-07:002008-12-31T05:44:51.034-08:00ചന്തയില്‍ വച്ചാരോ<br />ഇന്നലെയും പറയുന്നതു കേട്ടു<br />ടെക്നോളജിയൊക്കെ<br />ഒത്തിരി പുരോഗമിച്ചെന്ന്.<br /><br />കയ്യും കണക്കുമില്ലാത്ത<br />കാലത്തിന്റെ കുരുക്കുകള്‍ വരെ<br />വിരല്‍ത്തുമ്പത്ത്‌ അഴിയുന്നെന്ന്.<br /><br />പതിനാലിഞ്ചിന്റെ<br />ചതുരവടിലേയ്ക്ക്‌<br />പ്രപഞ്ചം ചുരുങ്ങിവരുന്നെന്ന്.<br /><br />നാളിതുവരെയുള്ള<br />സഞ്ചിത ബുദ്ധിയ്ക്കെല്ലാം<br />സൂത്രവാക്യങ്ങള്‍ ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞെന്ന്.<br /><br />എങ്കില്‍ പിന്നെ എലിവാഹനമേറി<br />ഒന്നുലകം കണ്ട്‌ വിവരം വച്ചാലോ<br />എന്ന് നിനച്ചിരിക്കുമ്പോഴുണ്ട്‌<br />പുതിയ വാര്‍ത്ത.<br /><br />എവിടെങ്ങാണ്ടൊരു പയ്യന്‍<br />കലികാല വൈഭവം<br />ആറ്റികുറുക്കിയൊരു<br />കൃമിയെ പടച്ചത്രേ..<br /><br />ഞെക്കിതുറന്ന<br />ജനാലകളില്‍ കൂടി<br />നാടായ നാടെല്ലാം<br />അവനങ്ങ്‌ പടര്‍ന്നത്രേ..<br /><br />വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ കിടന്ന്<br />ചക്കപോലെ കുഴഞ്ഞത്രേ<br />കാലവും, കണക്കും<br />ക്ലിക്കിയാല്‍ തുറക്കേണ്ട<br />ത്രിലോക ജ്ഞാനസഞ്ചയങ്ങളും.<br /><br />ഓഹരി മുതല്‍ ട്രഷറി വരെ<br />തീവണ്ടിയില്‍ വിമാനത്തില്‍<br />‍അച്ചുതണ്ടുടക്കി നിശ്ചലമായത്രേ<br />ആയുസ്സിന്റെ ഗോളം തന്നെ!<br /><br />കാലമേ ഉറഞ്ഞാപ്പിന്നെ<br />മാലോകര്‍ക്കാര്‍ക്കുമിനി<br />കാലം ചെയ്യേണ്ടിവരില്ലല്ലോ<br />എന്നൊരു ചിരി<br />ഉള്ളിലൂറിയേയുള്ളു.<br /><br />ദാ...,<br />പെട്ടന്നൊരനക്കവും<br />പടിഞ്ഞാറെങ്ങൊ നിന്ന്<br />പട്ടി മോങ്ങുന്ന ഒച്ചയും!<br /><br />നമ്മള്‍ മനസ്സില്‍ കാണുന്നത്‌<br />തമ്പുരാന്‍ മരത്തില്‍ കാണും.<br /><br />അതുകൊണ്ടാവും അങ്ങേര് മാത്രം<br />പോത്തും കയറുമൊക്കെ വച്ചുള്ള<br />ആ പഴയ കൈത്തൊഴിലില്‍ തന്നെ<br />ഇപ്പൊഴും തുടരുന്നത്‌...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3805124717731250410?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-39805610408931182752008-03-16T02:49:00.000-07:002008-12-31T05:45:34.124-08:00വണ്ടി വലിച്ച്‌ തളര്‍ന്ന്<br />വഴിയോരം വീണ്‌ കണ്ണടച്ച<br />വണ്ടിക്കാളയുടെ എല്ലിന്‍കൂടുപോലെ<br />പാതവക്കില്‍ കിടപ്പുണ്ടൊരു<br />ഉരുക്കിന്റെ അസ്ഥികൂടം.<br /><br />പൂര്‍ത്തിയാവാത്ത<br />അതിന്റെ മരണം<br />മഴവെള്ളം വീണ്‌<br />തുരുമ്പിച്ചിരുന്നു.<br /><br />ചക്രങ്ങള്‍ അഴിഞ്ഞ<br />അച്ചുതണ്ടില്‍‍<br />ഓടിത്തീരാത്ത വേഗങ്ങളെ<br />കുറ്റിയടിച്ച്‌ തളച്ചിരുന്നു.<br /><br />കത്താത്ത കണ്ണുകളില്‍‍<br />എത്താതെപോയ<br />ലക്ഷ്യങ്ങള്‍‍ പോലുമില്ലായിരുന്നു.<br /><br />ചിതയ്ക്കുചുറ്റും<br />കറങ്ങുന്ന കാലുകള്‍ പോലെ<br />അതിനെ വലംവച്ച്‌ നീങ്ങുന്നു<br />തുടരിന്റെ വ്യഥയുണ്ണുന്ന<br />വണ്ടികള്‍, വഴിയാത്രക്കാര്‍..<br /><br />തിരക്കിലൂടിടംവലം തന്റെ<br />ടയറുവണ്ടിയും വെട്ടിച്ചോടി<br />വരുന്നുണ്ട്‌ വിയര്‍ത്തൊട്ടി<br />കിതപ്പും വിസിലുമായ്‌<br />കളിച്ചൂടിലൊരു പയ്യന്‍.<br /><br />കട്ടപ്പുറത്തെ വണ്ടി കാണാന്‍‍<br />നിന്നേക്കും ഒരു മാത്ര..,<br /><br />പിന്നെയവനുമീ കളി തുടരും!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3980561040893118275?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-32470217232824927532008-02-27T02:27:00.000-08:002008-12-31T05:46:20.853-08:00വാക്കിന്റെ കെട്ട്‌ പൊട്ടിച്ച്‌<br />ലിപികള്‍<br />കടലാസുപാതകളിലൂടെ<br />തന്നിഷ്ടം<br />നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പൊഴാണ്‌<br />വരികള്‍ക്കിടയില്‍<br />ഉരുള്‍പൊട്ടിയ കലാപം<br />കവിയുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത്‌.<br /><br />താളുകളില്‍ അങ്ങോളം<br />അടിയന്തിരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചും,<br />ചിഹ്ന, വ്യാകരണ,<br />വ്യാക്ഷേപകാദി നിയമങ്ങള്‍<br />കര്‍ശനമാക്കിയും,<br />വിമര്‍ശകരില്‍ നിന്നും<br />വൈയാകരണന്മാരില്‍ നിന്നും<br />യുദ്ധോപദേശം കൈക്കൊണ്ടും,<br />ഏറെ പണിപ്പെട്ട്‌ അടിച്ചമര്‍ത്തി<br />അക്ഷര ലഹള.<br /><br />യുദ്ധത്തടവുകാരായി<br />പിടിക്കപ്പെട്ടവരില്‍<br />‍ലിപികള്‍ക്ക്‌ വാക്കിലും,<br />വാക്കുകള്‍ക്ക്‌ വരിയിലും,<br />വരികള്‍ക്ക്‌ കൃതിയിലും,<br />കൃതികള്‍ക്ക്‌ ഗ്രന്ഥത്തിലും,<br />എഴുത്തിന്റെ<br />അധികാരശ്രേണികള്‍ക്കുള്ളില്‍<br />‍ഏകാന്ത തടവൊരുക്കി.<br /><br />കാണാതായ<br />ചില കലാപകാരികളെക്കുറിച്ച്‌<br />പത്രക്കാര്‍ ചോദിച്ചപ്പൊള്‍<br />അവര്‍ ‍എഡിറ്റിങ്ങില്‍ ‍കൊല്ലപ്പെട്ടെന്ന്<br />സ്ഥിരീകരിച്ചു.<br /><br />വരിയുടഞ്ഞ<br />കടലാസുബുദ്ധി പിന്നെ<br />കലാപങ്ങളൊന്നും ഉയിര്‍പ്പിച്ചിട്ടില്ല<br />ചില്ലറ അവകാശസമരങ്ങളല്ലാതെ,<br /><br />എങ്കിലും...?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-3247021723282492753?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-600010872373669492008-02-03T15:39:00.000-08:002010-05-14T05:05:44.234-07:00ഉത്തരം അറിയുവാന്‍<br />ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചാല്‍ മതിയെന്ന്<br />ലളിതവല്‍ക്കരിച്ചതാണ്‌<br />എന്റെ തെറ്റ്‌.<br /><br />ഒരു ചോദ്യത്തിന്‌<br />ഒരൊറ്റ ഉത്തരമെന്ന്<br />ആദര്‍ശവല്‍ക്കരിച്ചതാണ്‌<br />നിന്റെ തെറ്റ്‌.<br /><br />നമുക്കു പുറത്ത്‌<br />പന്തലിക്കാതെ പോയ<br />ഉത്തരത്തിന്റെ ഗര്‍ഭമായിരിക്കണം<br />നമ്മളിനിയും മുറുക്കിത്തീര്‍ക്കാത്ത<br />ആ വൃത്തത്തിന്റെ<br />ശിഷ്ട സന്തതി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-60001087237366949?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-73685065828542927262008-01-30T02:50:00.000-08:002010-05-14T05:06:45.694-07:00എന്താണി പ്രണയമെന്ന്<br />വെറുതേ ചോദിച്ചതാണ്‌..,<br /><br />പരത്തി പറഞ്ഞാല്‍<br />‍പൈങ്കിളിയാവുന്ന,<br />ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍<br />‍അശ്ലീലമാകുന്ന,<br />ഒരു ഗതികേടാണതെന്ന്<br />ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.<br /><br />പിന്നെ വെറുതേ പോലും<br />നീ എന്റെ മുഖത്തു നോക്കിയിട്ടില്ല!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-7368506582854292726?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-56806971614663398352007-12-05T05:57:00.000-08:002008-12-31T05:49:17.815-08:00ഇനി ഓടാന്‍ വയ്യെന്ന്<br />കാലുകള്‍ നിലച്ചപ്പൊ<br />ഓട്ടം നിര്‍ത്തി<br />ദൂരത്തിന്റെ<br />കഥ പറയാന്‍ തുടങ്ങി.<br /><br />ഇനി കേള്‍ക്കാന്‍ വയ്യെന്ന്<br />കാതുകള്‍ അടഞ്ഞപ്പൊ<br />നാവടക്കി<br />കേള്‍വിയുടെ<br />പാട്ടെഴുതാന്‍ തുടങ്ങി.<br /><br />ഇനിയൊന്നും കാണാനും<br />കേള്‍ക്കാനും വയ്യെന്ന്<br />ചെവിതലകള്‍<br />ഒരുമിച്ച്‌കെട്ടപ്പൊഴാണ്‌<br />കട്ടിലീന്നു വീണ്‌<br />കിനാവിന്റെ<br />ഫ്യൂസ്‌ പോയത്‌.<br /><br />"ആണുങ്ങളുവന്ന്<br />ഊരിക്കോണ്ട്‌ പോയി,<br />നിങ്ങടെ ഒടുക്കത്തെ<br />ഒരു പൂതി..! "<br /><br />പെമ്പ്രന്നോത്തി<br />അടുപ്പത്തു വച്ച<br />ഒരു കലം പിരാക്കെടുത്ത്<br />അടുക്കളപ്പുറത്ത്<br />മണപ്പിച്ചു നിന്ന<br />നായയുടെ<br />തലവഴി കോരി.<br /><br />നിലത്തു കിടന്ന്<br />ഉറങ്ങിപ്പോയ സ്വപ്നം<br />ഒന്നു തിളച്ചു.<br /><br />പിന്നെ<br />അതും അങ്ങാറി...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-5680697161466339835?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-72215079371312474062007-11-27T14:04:00.000-08:002008-12-31T05:50:08.227-08:00ജീവിച്ചിരുന്നതിന്റെ അടയാളങ്ങളെല്ലാം<br />കെട്ടിപ്പെറുക്കി ഇറങ്ങുകയായി<br />തെരുവഴിച്ചിട്ട വഴിയേ<br />പടിയടയ്ക്കപ്പെട്ട്‌<br />ഒരു കുടുംബം.<br /><br />അറുക്കാന്‍ കൊടുത്ത<br />കന്നുകുട്ടിയെ പോലെ<br />കുതറുന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍<br />ബലം പിടിച്ച്‌<br />തിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കവേ<br />വല്ലതും മറന്നുവോ<br />എന്ന വ്യാജേനെ<br />ഒരു നോട്ടം കൂടെന്ന്<br />താക്കോല്‍ പഴുതില്‍<br />തുളുമ്പി<br />ഒരു കണ്ണ്.<br /><br /><br />അകത്ത്‌<br />നനവിന്റെ ഒരു മൂലയ്ക്ക്‌<br />ഉറുമ്പരിച്ച്‌ കിടന്നിരുന്നു<br />എടുക്കാന്‍ മറന്നുപോയ<br />അവരുടെ ജഡം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-7221507937131247406?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-24069245941441713902007-11-25T06:38:00.000-08:002008-12-31T05:50:42.943-08:00തടവുപുള്ളിയോട്‌<br />അഴികള്‍ ചോദിച്ചു,<br /><br />‘അകത്താര്‌<br />പുറത്താര്?’<br /><br /><br />കടങ്കഥക്കുരുക്കില്‍<br />അവനെപ്പെടുത്തി‌<br />തടവുചാടി<br />അവര്‍.<br /><br />പാവം,<br />അഴിയെണ്ണി<br />ഉത്തരം കണ്ടെത്താനാ‍വാതെ<br />അലയുന്നുണ്ട് ഇപ്പൊഴും<br />എവിടൊക്കെയോ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2406924594144171390?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-41281954658333051172007-11-20T05:11:00.000-08:002010-05-14T05:08:34.322-07:00ആദ്യം കുരുത്ത<br />മുഖക്കുരു കണ്ടപ്പോള്‍<br />‍അമ്മ പറഞ്ഞാരോ<br />കണ്ടു മോഹിച്ചെന്ന്!<br /><br />കാല്‍ വിരല്‍ തൊട്ടങ്ങ്‌<br />മുടിയിഴ വരെയന്ന്<br />കാണുന്ന പെണ്മിഴി<br />കോണിലെല്ലാം ചെന്ന്<br />കാ‍തരമായ്‌ നോക്കി<br />എനിക്കെന്റെ<br />പ്രണയം തരൂ എന്ന്<br />പറയാതെ പറഞ്ഞു.<br /><br />ഹൃദയക്ഷേത്രങ്ങളില്‍<br />തീര്‍ത്ഥാടനത്തിന്റെ<br />ഇടയിലൊരുനാള്‍ വീണ്ടും<br />കവിളിലൊരു മുളപൊട്ടി.<br /><br />സ്നേഹത്തിന്റെയാ<br />ചക്രവാളം വീണ്ടും<br />വികസ്വരമാവട്ടെ എന്ന്<br />ഞാനും കരുതി.<br /><br />ഒടുവില്‍<br />നാട്ടിലെ പെമ്പിള്ളേര്‍<br />‍നാലുപാടും നിന്ന്<br />സ്നേഹത്തിന്റെ വിത്തുകള്‍<br />‍വാരിയെറിഞ്ഞപ്പോള്‍<br />‍മുഖത്തും ദേഹത്തും<br />നിറയെ പൊന്തി<br />പ്രണയത്തിന്റെ കുമിളകള്‍!<br /><br />പാവം അമ്മ!<br />എണ്ണമറ്റ കാമുകിമാര്‍ക്ക്‌<br />ഒറ്റ കാമുകനായവനെ<br />വേപ്പില കൊണ്ട്‌<br />വെഞ്ചാമരം വീശി<br />ഇളനീരു കൊണ്ട്‌<br />പ്രണയച്ചൂടകറ്റാന്‍<br />‍പാടുപെട്ടു...<br /><br />പച്ച മഞ്ഞളും രക്തചന്ദനവും<br />അമ്മിയിലിട്ടരച്ചു തേക്കവേ<br />അമ്മൂമ്മയുടെ പഴമനസ്സില്‍<br />കാവിലെ ഭഗോതിക്കും<br />എന്നോട്‌ മോഹം!<br /><br />പ്രണയത്തിന്റെ<br />ശരശയ്യ അഴിഞ്ഞപ്പോള്‍<br />‍കാമുകിമാരുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍<br />ഒന്നൊന്നായ്‌ അടര്‍ന്നുപോയി.<br />ഓര്‍മ്മയില്‍ ബാക്കിയായ<br />മോഹത്തിന്റെ കലകള്‍ മാത്രം<br />കാണുന്നിടത്തൊക്കെ<br />തെളിഞ്ഞു നിന്നു...<br /><br />ഇന്നും<br />കണ്ണാടി നോക്കുമ്പൊഴെല്ലാം<br />ഞാനെന്റെ<br />കാമുകിമാരെ ഓര്‍ക്കും.<br />അതില്‍<br />‍ബാക്കിയായവളുടെ വിധിയോര്‍ത്ത്‌<br />ചിരിക്കും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-4128195465833305117?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-20493849584865214952007-11-05T05:21:00.000-08:002008-12-31T05:52:21.172-08:00തൊപ്പി വച്ച്<br />മറഞ്ഞുപോയ<br />മുടിയുടെ തഴപ്പ്,<br /><br />കണ്ണട വച്ച്<br />കറുത്തുപോയ<br />കണ്ണിന്റെ തിളക്കം,<br /><br />താടിവച്ച്<br />പരുക്കനായിപ്പോയ<br />കവിളിന്റെ മിനുസം,<br /><br />ഒക്കെയും നിങ്ങള്‍<br />കല്‍പ്പിച്ചെടുത്തോളും<br />എന്ന് കരുതി<br />ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെയും.<br /><br />ദയയില്ലാത്ത<br />കാഴ്ച്ചകള്‍ കൊണ്ടെല്ലാം<br />വാരി പുറത്തിട്ടു;<br />വസൂരിക്കലകള്‍,<br />കഷണ്ടി, തിമിരം..<br /><br />നിങ്ങള്‍ക്കൊരിക്കലും<br />തെറ്റാതെ പോയ<br />ചില ധാരണകള്‍ക്കായി<br />ചിലവായിപ്പോയി<br />എന്റെ ജന്മവും!<br /><br />ഇനിയിപ്പൊഴെന്താ,<br />ചുവപ്പാളുന്നൊരു<br />ചൂടന്‍ കുപ്പായം<br />തുന്നാന്‍ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.<br /><br />അതെന്നെവാരി<br />എടുത്തണിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ<br />ബാക്കിയില്ല<br />മറച്ചുവയ്ക്കാനായി<br />അപൂര്‍ണ്ണമായൊരു<br />ബാക്കിപത്രം പോലും...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2049384958486521495?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-75241996123039730532007-10-29T13:21:00.000-07:002010-05-14T05:06:05.725-07:00പ്രണയം<br />ഒരു കടലാണെന്ന് പറഞ്ഞ്<br />അവന്‍ വന്ന് വിളിച്ചപ്പൊ<br />നാടുവിട്ടിറങ്ങിപ്പോയതാണ്.<br /><br />മൂന്നുനാള്‍ നീളുന്ന<br />മധുവിധു കഴിയുമ്പോള്‍<br />കരയില്‍ കൊണ്ടെറിഞ്ഞിട്ട്<br />കടന്നുകളയുമെന്നോര്‍ത്തില്ല.<br /><br />ഓടിപ്പോയത്<br />തിരികെവന്നടിഞ്ഞപ്പൊ<br />കാണാന്‍ കൂടിയവര്‍<br />ആക്ഷേപം പറഞ്ഞു<br />ശവം...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-7524199612303973053?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-41501142176135270102007-10-27T12:28:00.000-07:002008-12-31T05:54:04.253-08:00തൊടിയിലും മുറ്റത്തും<br />തളിരായ തളിരെല്ലാം<br />തൊട്ടും കടിച്ചും<br />ചവച്ച്‌ മദിക്കുന്ന<br />ആട്ടിന്‍കുട്ടിയോട്‌<br />അമ്മൂമ്മ കൊഞ്ചി,<br /><br />"തുള്ളിക്കളിക്കേണ്ട<br />കള്ളിക്കറമ്പി,<br />കഴുത്തില്‍ കുരുക്കി-<br />ട്ടടക്കി നിര്‍ത്താനിനി<br />കാലമൊട്ടില്ലെന്ന്<br />കണ്ടുകൊള്‍ക"<br /><br /><br />കേട്ടുനിന്ന പെങ്കൊച്ച്‌<br />ആകെ പൂത്തുലഞ്ഞ്‌<br />പ്രായമറിയിച്ചു.<br /><br /><br />കൈപ്പത്തിയില്‍<br />‍ശൃംഗാരത്തിന്റെ<br />ആറാം വിരലുള്ള<br />കറവക്കാരന്റെ<br />ഇടം കണ്ണടഞ്ഞത്,<br /><br />“കെട്ടിയിട്ടു<br />കറന്നു രസിക്കുവാന്‍<br />എട്ടു നാളിനി<br />തികച്ചു വേണ്ടെന്ന്.<br /><br />മുറ്റത്തു നിന്ന<br />മൂത്തവള്‍‍<br />മാറത്തെ നനവിലേക്ക്‌<br />തുണി വലിച്ചിട്ടു.<br /><br /><br />വേലിക്കപ്പുറം<br />തെരുവിലായിട്ടും<br />ക്ടാത്തന്റെ നോട്ടം കണ്ട്‌<br />അവളു പേടിച്ചു.<br />മുതുക്കികളാവട്ടെ<br />മുഴുക്കെ ചുവന്നു.<br /><br /><br />പ്ലാവിലക്കുമ്പിളും<br />അടികണ്ട കലവുമായി<br />ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോള്‍<br />‍അമ്മയ്ക്കൊരാത്മഗതം,<br /><br />"ആടൊരുത്തി<br />എരുത്തിലില്‍ ‍പെറ്റാലും<br />പെണ്ണൊരുത്തി<br />ഉരപ്പെരേല്‍ പെറ്റാലും<br />പെണ്ണായ്‌ പിറന്നോള്‍ക്ക്‌<br />പേറ്റുനോവ്‌ മിച്ചം."<br /><br /><br />കൊച്ചുവെളുപ്പിന്‌<br />കത്തിക്ക്‌<br />മൂര്‍ച്ചയിട്ടുനില്‍ക്കേ<br />രാത്രിവേല കഴിഞ്ഞ്‌<br />ചടച്ചുവന്ന പെണ്ണിനോട്‌<br />അറവുകാരന്റെ അശ്ലീലം,<br /><br />"നേരം വെളുക്കും മുമ്പൊ-<br />ന്നൂടെ മൂര്‍ച്ച നോക്കുന്നോ?"<br /><br /><br />രാവു പോലും<br />വിജൃംഭിച്ച്‌ നിന്ന<br />നിമിഷത്തിന്റെ മൂര്‍ച്ചയില്‍<br />അയാള്‍ ‍ചുര മാന്തി<br />തുള്ളിക്കയറി<br />കെട്ടിയിട്ട ആടിന്റെ<br />കഴുത്തറുത്ത്‌<br />കുരുക്ക്‌ വിടുവിച്ചു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-4150114217613527010?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-83239347730121303142007-09-23T12:40:00.000-07:002008-12-31T05:54:41.213-08:00നിന്നെ<br />സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന്<br />ഞാന്‍<br />അറിയാതെപോയതാണ്<br />നമ്മളെ<br />സുരക്ഷിതരാക്കിയത്.<br /><br />അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍<br />പഴകിത്തേഞ്ഞൊരു<br />മുദ്രാവാക്യം പോലെ<br />അതാവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ച്<br />നിന്നെ ഞാന്‍<br />മടുപ്പിച്ചേനേ..<br /><br />പ്രണയംകൊണ്ട്<br />മടുത്തവള്‍ എന്ന്<br />കാലം നിന്നെ<br />നിര്‍വചിച്ചേനേ...<br /><br /><br />ഇപ്പോള്‍ നോക്കൂ<br />ഈ അന്ധകാരത്തില്‍<br />നമ്മള്‍ എത്ര<br />സുരക്ഷിതരാണെന്ന്..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-8323934773012130314?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-80290024045145352462007-09-10T02:33:00.000-07:002008-12-31T05:55:19.995-08:00അപ്പനോടിച്ച<br />വണ്ടിയിടിച്ചെന്ന്<br />കമ്പി കിട്ടിയിട്ട്‌<br />ഓടിപ്പിടച്ച്‌<br />എത്തിയതാണ്‌.<br /><br />ഒറ്റയിടി.,<br />രണ്ട്‌ തുണ്ടം.,<br />വണ്ടി കണ്ടം.<br /><br />ലേലം പിടിച്ചത്‌<br />തുരുമ്പ്‌ വാസു.<br /><br />ടയറ്‌ നാലും<br />ടാക്സിക്കാരന്‍ ടൈറ്റസിന്‌<br />എഞ്ചിന്‍<br />കുഞ്ചന്‍ കണിയാമ്പറമ്പില്‍<br />‍ഡാഷ്‌ ബോര്‍ഡ്‌<br />ഡാനിയേല്‍ ഡിസൂസയ്ക്ക്‌<br />എന്നിങ്ങനെ<br />ബാക്കിവന്ന<br />അവയവങ്ങളൊക്കെ<br />അവധാനതയോടെ<br />ഇളക്കിപ്പിടിപ്പിച്ച്‌<br />ഉരുളാനിരിക്കുന്ന<br />വേഗങ്ങള്‍ക്ക്‌<br />കണ്ണും കാതുമാക്കി.<br /><br />അവിടിവിടെ ഒപ്പും<br />വിരലും പതിപ്പിച്ച്‌<br />പോളിസിയും വാങ്ങി<br />പങ്കിട്ടെടുത്തിട്ട്‌<br />പോകാനൊരുങ്ങവേ<br />അടുക്കളയിലാവണം<br />അടക്കിപ്പിടിച്ചൊരു<br />കരച്ചില്‍ ഉറഞ്ഞ്‌<br />അമ്മ...<br /><br />ബാക്കിവന്ന അമ്മയ്ക്ക്‌<br />വിളക്കുവയ്ക്കുവാന്‍<br />‍സഞ്ചരിക്കുന്ന<br />ഒരു അസ്ഥിത്തറ വേണം.<br /><br />ഓര്‍മ്മയിലെ<br />മണ്‍കലത്തില്‍<br />‍സമര്‍പ്പണത്തിന്‌<br />അഞ്ചാറ്‌<br />എല്ലിന്‍ കഷണങ്ങ-<br />ളെങ്കിലും വേണം.<br /><br />ഇനിയിതൊക്കെ<br />എവിടുന്നഴിച്ച്‌<br />തട്ടിക്കൂട്ടുമോ എന്തൊ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-8029002404514535246?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-4286674722261070732007-09-01T03:30:00.003-07:002008-12-31T05:55:56.142-08:00<strong>കാഴ്ച<br /></strong><br /><br />അന്നെനിക്ക്<br />നിന്നെക്കാണുവാന്‍<br />കണ്ണുകള്‍ വേണ്ടായിരുന്നു<br /><br />കാരണം<br />നമ്മള്‍ അന്ധമായ്<br />പ്രണയത്തിലായിരുന്നു<br /><br />പിന്നേന്നോ ഞാനൊരു<br />കണ്ണ് കടമെടുത്തു<br /><br />അന്യമായ കാഴ്ചകളിലൂടെ<br />നമ്മള്‍ അപരിചിതരായത്<br />അന്നുമുതല്‍ക്കായിരുന്നു<br /><br /><br /><br /><strong>അളവ്<br /></strong><br /><br />പ്രണയത്തെ<br />കടലാസിലാക്കിയതാണ്<br />എനിക്ക് പറ്റിയ തെറ്റ്.<br /><br />അവള്‍ പറഞ്ഞു<br /><br />പ്രേമത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം<br />എ ഫോര്‍ സൈസ്<br />തീരെ ചെറിയൊരളവാണെന്ന്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-428667472226107073?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-54893871730032774612007-06-18T14:17:00.000-07:002008-12-31T05:56:32.827-08:00കറുത്ത ചക്രത്തിന്റെ<br />ഓരം പറ്റി<br />വെളുത്ത്‌ ശങ്കിച്ചൊരു<br />ചെറിയ മുട്ട.<br /><br />അതിലാരോ<br />വരച്ചു ചേര്‍ത്ത<br />കുരുന്നു കണ്ണുകള്‍,<br />മൂക്കും വായും.<br /><br />കാലമൊന്നനക്കിവിട്ടാല്‍<br />ഉരുളും ചക്രങ്ങള്‍<br />‍അരഞ്ഞ മുട്ടത്തോടൊരു<br />കാറ്റുവന്നു വെടുപ്പാക്കും.<br /><br />ഏതു കര്‍ക്കിടകം വന്ന്<br />തേച്ചാലും മാച്ചാലും<br />കറ കനയ്ക്കുമാ<br />വഴിയൊടുങ്ങുവോളം<br />രണ്ടു കണ്ണുകള്‍<br />മൂക്കും<br />ഒന്നു കരയുവാന്‍<br />‍നേരം കിട്ടാതെ പോയ<br />വായും.<br /><br />തെരുവുകള്‍<br />ഓര്‍ത്തിരിക്കുന്ന<br />അശരീരികളെല്ലാം<br />'അമ്മേ' എന്നായത്‌<br />അതുകൊണ്ടാവും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-5489387173003277461?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-11651670359478790552007-06-04T00:32:00.000-07:002008-12-31T05:57:22.845-08:00പകലറുതിയോളം<br />തിളച്ച ക്ഷോഭങ്ങളെ<br />ഇരുളിന്‍ കുഴമ്പിട്ട്‌<br />ഒന്നാവി പിടിച്ചിട്ട്‌<br />ക്ഷീണിച്ച കടല്‍<br />തെല്ലുറങ്ങാന്‍ കിടന്നു.<br /><br />ഒറ്റക്കണ്ണ്<br />തിരുമ്മിയെണീക്കണം<br />അങ്ങു കിഴക്കിന്‍<br />ചക്രവാളത്തില്‍<br />ഒന്നു വൈകിയാലീ<br />പാവങ്ങള്‍ക്ക്‌<br />പകലില്ല!<br /><br />സ്വാസ്ഥ്യത്തിന്‍ തരംഗങ്ങളായ്‌<br />കരയെ കൊതിപ്പിക്കുന്നു<br />കുഞ്ഞോളങ്ങളിലിപ്പോള്‍<br />‍അതിന്റെ കൂര്‍ക്കംവലി..<br /><br />തീരത്തുണ്ട്‌<br />ഉറങ്ങാതിരിക്കുന്നു<br />ഒരു കുപ്പി കള്ളുമായ്‌<br />ഒരുത്തന്‍,<br />കടല്‍കരയിലെ<br />ഇരുള്‍ക്കാടുകളില്‍<br />‍രാപ്പാര്‍ക്കാനെത്തിയവന്‍.<br /><br />എഴുതി തീരാത്ത<br />വരികളോട്‌ കലഹിച്ച്‌<br />പിണങ്ങിയെത്തിയൊരു<br />കവിയായിരിക്കാം,<br /><br />കെട്ടുപോയൊരു<br />അഗ്നിപര്‍വ്വതം പോലെ<br />ദീനനായേതോ പഴയ<br />വിപ്ലവകാരിയാവാം,<br /><br />സങ്കല്‍പ്പങ്ങളെ<br />പ്രണയിച്ചു തോറ്റൊരു<br />കഴമ്പില്ലാത്ത<br />കാമുകനുമാവാം.<br /><br />ആര്‍ക്കായാലുമീ<br />കൂര്‍ക്കംവലി<br />അലോസരം തന്നെ.<br /><br />നീലക്കമ്പളം പൊക്കി<br />കടലിന്റെ വാ പൊത്തുവാന്‍<br />‍ഈ രാവിലവന്‍<br />ഇറങ്ങിപ്പോകുമോ എന്തൊ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-1165167035947879055?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-69206011423675716782007-05-31T06:11:00.000-07:002008-12-31T05:57:57.021-08:00ഇരുട്ടത്ത്‌<br />ഇരതേടിയിറങ്ങിയ<br />മൃഗത്തെപ്പോലെ<br />നിന്റെ വിരലുകള്‍<br />നിഴലിന്റെ ദേഹത്തെ<br />തിന്നു തീര്‍ക്കുന്നു!<br /><br />അല്ലെങ്കില്‍ ‍പിന്നെ<br />വെളിച്ചമേ<br />നിനക്കെങ്ങനെ<br />ഈ നിസ്സംഗതയിലേയ്ക്ക്‌<br />ആര്‍ത്തിക്കണ്‍തുറക്കാനാവും?<br /><br />ഉടയാടകളും<br />ഔപചാരികതകളുമില്ലാത്ത<br />ഒരു വിശപ്പിലേയ്ക്ക്‌<br />എങ്ങനെ പടരാനാവും?<br /><br />പരുഷമായ<br />ഒരു അധിനിവേശം പോലെ<br />നീ നിന്റെ അത്താഴത്തില്‍<br />ആണ്ടിറങ്ങൂന്നു.<br /><br />എച്ചില്‍ പാത്രവും<br />കുളിപ്പിച്ചെടുത്ത്‌<br />ഇരുള്‍<br />തിരിച്ചെത്തും മുന്‍പ്‌<br />ദാഹങ്ങള്‍<br />കുടിച്ചുവറ്റിച്ച നീ<br />ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-6920601142367571678?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-87327558908373880462007-05-27T23:43:00.000-07:002008-12-31T06:24:40.863-08:00കവലയില്‍<br />ഒരു വന്മരം<br />ഒടിഞ്ഞുവീഴുന്ന ഒച്ചകേട്ട്‌<br />ഓടിവന്നതാണ്‌.<br /><br />പച്ച മങ്ങാത്ത<br />കൊടികള്‍ കൊണ്ട്‌<br />കാട്‌ നയിക്കുന്ന ജാഥ പോലെ<br />തെരുവിനെ അത്‌<br />പകുക്കുന്നത്‌<br />കാണാന്‍.<br /><br />ഇരുപുറങ്ങളിലായി<br />നിന്നുപോയ വാഹനങ്ങളില്‍<br />‍വേഗങ്ങള്‍ തളംകെട്ടുന്നത്‌<br />അറിയാന്‍.<br /><br />വീണു നുറുങ്ങിയ ചില്ലകളില്‍<br />ഒരു പക്ഷിയെങ്ങാന്‍<br />‍കൂടുവച്ചിരുന്നുവോ എന്ന്<br />വ്യാകുലപ്പെടാന്‍.<br /><br />ഞെട്ടല്‍ വിട്ട്‌<br />എഴുനേറ്റ നഗരം<br />കത്താളും കോടാലിയും കൊണ്ട്‌<br />തിന്നുപേക്ഷിച്ച<br />കൂറ്റന്‍ അസ്ഥികൂടം കണ്ട്‌<br />ആശ്ചര്യപ്പെടാന്‍.<br /><br />ഒടുവില്‍<br />‍അറക്കവാളിന്റെ<br />അമൃതേത്തും കഴിഞ്ഞ്‌<br />മുറിത്തലയില്‍ തെളിഞ്ഞുവരുന്ന<br />മൂപ്പിന്റെ കഥ<br />വായിച്ചെടുക്കുവാന്‍.<br /><br />വഴിമുടക്കല്‍<br />സമരം ഒഴിപ്പിച്ച്‌<br />തെരുവതിന്റെ വഴിക്കുപോയാലും<br />ഒരടയാളം<br />ബാക്കിയാവുമെന്ന് കരുതാമൊ?<br />മൂട്‌..? കുറ്റി..?<br />ഒരു വേരെങ്കിലും...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-8732755890837388046?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-633892743563051872007-05-21T04:30:00.000-07:002008-12-31T06:20:10.258-08:00ഇടവപ്പാതിയെ<br />കടലാസിലാക്കാന്‍പോയ്‌<br />കയ്യും കനവും<br />മരവിച്ച കുളിരിലൊരു<br />കവിത വിറച്ചു പിന്മാറുമ്പോള്‍,<br />‍വിരലുകള്‍ വിറപൂണ്ട്‌<br />വാക്കിന്റെ ചിത കൂട്ടി<br />ഉടലു തീകാഞ്ഞ്‌<br />തിരുശേഷിപ്പിന്റെ<br />ഒരുപിടി ചാരം കൊണ്ട്‌<br />മഴവെള്ളത്തിലൊരു<br />ചിത്രം വരയ്ക്കും...<br /><br />വാക്കിന്റെ തരിയേറ്റ്‌<br />പോറിയ വെള്ളത്തില്‍<br />‍നോവിന്റെ ഓളമിട്ട്‌<br />കാറ്റൊരു പാട്ടും പാടും...<br /><br />നീറുന്ന വരകള്‍ കൊണ്ട്<br />നോമ്പുനോറ്റ വരികളില്‍<br />വയ്യെന്ന് കൈപൊത്തി<br />മുറിയടച്ച്<br />അപ്പോഴൊരു കൂര<br />ചോരുന്ന വാക്കുകള്‍ കോര്‍ത്തൊരു<br />മഴപ്പാട്ടില്‍ നനഞ്ഞു തുടങ്ങും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-63389274356305187?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-40289386194266129712007-05-13T14:59:00.000-07:002008-12-31T05:59:49.508-08:00<strong>മനുഷ്യന്‍</strong>‍<br /><br /><br />മൂന്നടി ചോദിച്ചു ചെന്ന ദൈവത്തിനെ<br />ഭൂതവും ഭാവിയും കൊണ്ടു മോഹിപ്പിച്ചു<br />വര്‍ത്തമാനത്തിലേ വായിച്ചു തീര്‍ത്തവന്‍!<br /><br /><br /><strong>പറയുന്നത്</strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br />ശാഠ്യങ്ങളുള്ളൊരുനോവാണ് ജീവിതം<br />കൊള്ളാമെന്നോരു തലോടലില്‍<br />കുടുങ്ങിപ്പോയതാണതിന്‍ ചുമലുകള്‍..<br /><br /><br /><strong>ആത്മകഥ</strong><br /><br /><br />കഥയില്ലയ്മകളെക്കുറിച്ച് എന്തുപറയാന്‍!<br />ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ പാടിനടക്കും<br />പിന്നെ നാട്ടാരു പറഞ്ഞു ചിരിക്കും..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-4028938619426612971?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-19054796621204864742007-05-08T03:32:00.000-07:002008-12-31T06:00:47.250-08:00തീവെട്ടങ്ങളില്‍നിന്ന്<br />പൊത്തിപ്പിടിച്ചൊരു<br />കണ്ണാണ്‌<br />എന്റെ ഉച്ച.<br /><br />സന്ധ്യമയങ്ങി<br />മറകളഴിക്കുമ്പോള്‍<br />മലയിറങ്ങിവരുന്നതുകാണാം<br />ഇരുള്‍<br />എന്റെ മുത്തശ്ശി.<br /><br />കാലും നീട്ടി<br />കഥകളുടെ കെട്ടഴിച്ച്‌<br />ഒടുവിലൊരു താരാട്ടില്‍<br />വ്യഥകളുടെ വിരലൂട്ടാതെ<br />എന്നെ ഉറക്കുന്നവള്‍.<br /><br />എനിക്ക്‌<br />അമ്മയെക്കാളിഷ്ടം<br />അമ്മുമ്മയോടാണ്‌.<br />എന്തെന്നാല്‍<br />ശങ്കയറ്റുറങ്ങാനൊരു<br />സ്വാസ്ഥ്യത്തിന്റെ തടുക്കാവാന്‍<br />‍അമ്മയല്ല<br />അവരുടെ മടിതന്നെ വേണം.<br /><br />ഈ ഉച്ചയെന്‍<br />ഉയിരെടുക്കുന്നു കൂട്ടരേ<br />ഒന്നു മയങ്ങണം<br />മലയിറങ്ങി<br />ഇരുള്‍ വരുന്നുണ്ടോ ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-1905479662120486474?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-28386494119415010132007-05-03T08:24:00.000-07:002008-12-31T06:02:12.231-08:00അടച്ചിട്ട കതകിനും<br />ജനാലകള്‍ക്കുമുള്ളില്‍<br />ഓരോ മുറിയും<br />ചില സ്വച്ഛതകളെ<br />അടക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.<br /><br />കണ്ണിലെ<br />കുഞ്ഞു തിരശ്ശീലയില്‍<br />അവര്‍ തെളിച്ചിട്ട<br />ഉയിര്‍പ്പിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളാണ്‌<br />രാപ്പകലില്ലാതെ<br />പെറ്റുപെരുകുന്ന<br />ഇരുളിന്റെ<br />സൂക്ഷ്മാണുക്കള്‍.<br /><br />ചീവീടുകള്‍ പാടി നീട്ടുന്നത്‌<br />അതിജീവനത്തെക്കുറിച്ച്‌<br />അവരെഴുതിയ<br />മഹാകാവ്യങ്ങളാണ്‌.<br /><br />അടച്ചിട്ട<br />ഓരോമുറിക്കുള്ളിലും<br />എന്തൊക്കെയോഒരുങ്ങുന്നുണ്ട്‌.<br />അതുകൊണ്ടാവും<br />വീടുകളിലേറെ<br />തടവറകളുണ്ടായിട്ടും<br />സാമ്രാജ്യങ്ങള്‍<br />‍പേക്കിനാവ്‌ കണ്ട്‌<br />ഉറങ്ങാതിരിക്കുന്നത്‌.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2838649411941501013?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-76244641215699254432007-04-22T12:29:00.000-07:002010-06-20T08:32:14.411-07:00പകല്‍ തെളിച്ചിട്ട<br />തെരുവിന്റെ മനസ്സില്‍<br />വിയര്‍ത്തൊലിച്ചാലും<br />നടന്നു തീരാത്ത<br />ദൂരങ്ങളാവും.<br /><br />രാത്രികാലങ്ങളിലത്<br />ഒരു പൊതിച്ചോറോ<br />ഒരു വരി താരാട്ടൊ<br />ഓര്‍ത്തെടുക്കുവാന്‍<br />ശ്രമിക്കും.<br /><br /><br />രാപ്പകലില്ലാതെ<br />ഭയങ്ങളില്‍<br />ഉണര്‍ന്നിരിക്കും.<br /><br />എങ്കിലും<br />അതിനറിയാം<br />എല്ലാ തെരുവുകളും വളരുന്നത്<br />ഒരേ പലകയിലേയ്ക്കാണെന്ന്.<br /><br />ഒഴുക്കറ്റ<br />ഇറക്കത്തിന്റെ<br />വടിവില്ലാത്ത ലിപികളില്‍<br />എഴുതപ്പെടും<br />“ഇവിടെ<br />ഈ വഴി അവസാനിക്കുന്നു”<br />എന്ന്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-7624464121569925443?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-83730086360670476702007-04-13T05:37:00.000-07:002008-12-31T06:03:45.210-08:00ഊര്‍ദ്ധ്വന്‍ വലിക്കുന്ന കിഴവനും<br />ഉയിരുനീട്ടിക്കൊടുക്കുവാന്‍<br />‍അപ്പച്ചന്‍ വൈദ്യര്‍ക്ക്‌<br />ഒരു ഉമ്മത്തിങ്കായയുടെ<br />തൊലി മതിയായിരുന്നു.<br />പച്ചില പിഴിഞ്ഞും<br />വേരരച്ചും<br />മഹാവ്യാധികളെപ്പോലും<br />വരുതിയിലാക്കിയിരുന്നു.<br />മുറ്റത്തും പറമ്പിലും<br />വേലിക്കൈകളില്‍ വരെ<br />മൃതസഞ്ജീവനി<br />വിരിയിച്ചിരുന്നു.<br /><br />അതൊരു കാലം!<br /><br />പിന്നെ മകനായി.<br />പുതിയ കാലത്തിന്റെ<br />കാറിലും കോളിലും<br />തളരുംവരേയ്ക്കും<br />തുഴഞ്ഞുനിന്നു.<br />മകനെ പഠിപ്പിച്ചു.<br />മകളേയും കെട്ടിച്ചു.<br />കടവും കഷായവും<br />ബാക്കിവന്നു.<br /><br />ഒടുവിലിപ്പൊ<br />അങ്ങാടിയില്‍ തോറ്റ ചെറുമകന്‍<br />‍അമ്മയുടെ നെഞ്ചില്‍ ചാഞ്ഞ്‌<br />ഒരു വിഷക്കാ കിനാവുകണ്ടപ്പോള്‍<br />‍അപ്പച്ചന്‍ വൈദ്യരുടെ തട്ടിന്‍പുറത്ത്‌<br />ഉമ്മത്തിങ്കാ പോലും ബാക്കിയില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-8373008636067047670?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-18142806721907881972007-03-28T15:53:00.001-07:002008-12-31T06:04:41.831-08:00കറുപ്പിനെക്കാള്‍<br />എത്ര വെളുപ്പാണ്<br />വെണ്മയെന്നുപറയാം<br />വെളുത്തവര്‍ക്ക്!<br /><br />വെണ്മയെക്കാള്‍<br />വര്‍ണ്ണശബളമായ<br />കറുപ്പിനെക്കുറിച്ച്<br />കലമ്പാം<br />കറുത്തവര്‍ക്ക്!<br /><br />കറുപ്പും വെളുപ്പും<br />കലരുന്ന മിഴിവിലേയ്ക്ക്<br />എന്നു തുറക്കും ഈ‌-<br />ബ്ലാക് അന്‍ഡ് വൈറ്റ്<br />മിഴികള്‍?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-1814280672190788197?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-56842039817745285232007-03-12T03:34:00.000-07:002008-12-31T06:05:45.694-08:00മൂടുതുരന്ന്<br />മുടിക്കാതിരുന്നാല്‍<br />മുഴുത്തൊരു കുല<br />പകരം തരാമെന്ന്<br />വാഴ.<br /><br />കനിവിന്റെ ഞെട്ടിറ്റ<br />നനവുപോലെ<br />നടുവളഞ്ഞ്‌<br />നെഞ്ച്‌ കുനിഞ്ഞ്‌<br />ചുണ്ടിലേയ്ക്ക്‌<br />ഒലിച്ചിറങ്ങി<br />വാത്സല്യമൂറുന്നൊരു<br />വാഴക്കുല.<br /><br />പഴവും തിന്നു<br />തടയും കരണ്ട്‌<br />മാണവും മറിച്ചിട്ടു..<br />തുരപ്പന്‍!<br /><br />വിഷം തീണ്ടിയ മണ്ണില്‍<br />പട്ടുപോകുന്ന<br />കന്നുകളെ നോക്കി<br />നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു<br />വേനല്‍.<br />‍<br />കൊലയല്ലേ..<br />ഈ ‘കുല’ച്ചതിയുടെ<br />ഗുണപാഠം ഹൃദിസ്ഥമായ്‌<br />കുലച്ചുനില്‍പ്പുണ്ട്‌<br />പൂരപ്പറമ്പുകളില്‍<br />‍മൂടോടൊടുക്കിയ<br />പച്ചപ്പിന്റെ<br />പിന്മുറക്കാര്‍...,<br />കൊതിപൂണ്ട്‌<br />കണ്ണുതെറ്റി<br />ഒരു കിടാവെങ്ങാന്‍<br />‍കുടപ്പനിലെത്തുള്ളി<br />തേന്‍ കുടിക്കാനാഞ്ഞാല്‍<br />‍അണ്ണാക്കിലേയ്ക്കിറ്റുവരും<br />കര്‍മ്മദോഷത്തിന്റെയൊരു<br />പതിനൊന്നു കേ വീ ലൈന്‍!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-5684203981774528523?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-28790363377464909382007-02-22T05:44:00.000-08:002008-12-31T06:06:58.933-08:00പട്ടട കെട്ടപ്പൊത്തൊട്ട്‌<br />ആത്മാവ്‌ തിരയുന്നുണ്ട്‌<br />മരിപ്പുവീട്ടില്‍ ‍മറന്നുവച്ച<br />ഒരു വാക്ക്‌.<br /><br />ക്ഷോഭങ്ങള്‍ അടങ്ങി<br />നെഞ്ച്‌ വെയില്‍കായുന്ന<br />പാറപ്പുറം,<br />ഇരുളിന്റെ ഒരു മുത്ത്‌<br />കാണാതെപോയ<br />കണ്‍തടം,<br />എലിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെ<br />ആകുലതകള്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന<br />ഉള്‍ത്തടം,<br />ഒക്കെയൊരു<br />ഇലയനക്കത്തിനായ്‌<br />കാത്തിരിക്കുമ്പൊഴും<br />അത്‌ കാതോര്‍ത്തത്‌<br />ഓര്‍മ്മയിലിഴയുന്ന<br />തുടലൊച്ചകള്‍ക്കായിരുന്നു.<br /><br />വിരലുകളുടെ തിടുക്കംകൊണ്ടു<br />പൊട്ടിപ്പോയ തന്ത്രി<br />പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചത്‌,<br />ഒച്ചകള്‍കൊണ്ട്‌ അഴിയിട്ട്‌<br />തടവിലിട്ട കിളിയുടെ<br />തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങിയത്‌,<br />അവിടൊന്നും കണ്ടില്ല<br />ആ വാക്ക്‌.<br /><br />പിന്നെ<br />ഉല്‍ക്കണ്ഠയുടെ<br />വിറയ്ക്കുന്ന കൈത്തണ്ടയിലെ<br />വിരലുടയ്ക്കുവാനായി<br />ആര്‍ത്തി.<br /><br />ഏതോ വളത്തിന്റെ<br />വിഷംതീണ്ടി വളര്‍ന്ന<br />ഈ വെറിയുടെ സാംഗത്യം<br />ഏതുതാളില്‍നിന്നും<br />വ്യഖ്യാനിച്ചെടുക്കുമോ..<br /><br />അല്ലെങ്കില്‍ എന്തിനിനി,<br />ആഗോളം പഴുപ്പിച്ച<br />തീയും തണുത്ത്‌<br />മഞ്ഞില്‍ പുതഞ്ഞയീ<br />പഞ്ഞകാലത്ത്‌<br />ആത്മാക്കള്‍<br />മറന്നുപോയ വാക്കുകളെപ്പോലെ<br />വ്യാസം കുറഞ്ഞ്‌<br />നേര്‍ത്ത്‌ നേര്‍ത്ത്‌<br />തലച്ചോറിലെ<br />വടുക്കളിലൊന്നില്‍ വീണ്‌<br />ഉറങ്ങിക്കൊള്ളും.<br /><br /><br />വിസ്മൃതികളിലൊന്ന്<br />വഴിതെറ്റിപ്പൊയൊരു<br />സ്മൃതിയായ്‌ ജനിക്കുന്ന<br />വിപരീതകാലം വരെ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-2879036337746490938?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-69172098156554681172007-02-12T13:44:00.000-08:002008-12-31T06:07:42.625-08:00പൈപ്പില്‍ നിന്നെന്നപോലെ<br />പശുവിന്റെ മൂത്രംകുടിയ്ക്കുന്നൊരു<br />പയ്യനെക്കണ്ടു<br />ഒരു പട്ടിണി‍-<br />ച്ചിത്രശേഖരത്തില്‍!<br /><br />പശ്ചാത്തലത്തിലുണ്ട്<br />തക്കംപാര്‍ത്തിരിക്കുന്നു<br />ഒരു കഴുകന്‍!<br /><br />ഹാ,<br />എത്ര ശക്തമായ ബിംബങ്ങള്‍,<br />അവ ചേരുന്ന<br />ചതുരവടിവ്,<br />വര്‍ണ്ണസങ്കലനം,<br />ധ്വനിപ്പിക്കുന്ന<br />സ്ഥലകാലപ്പൊരുത്തങ്ങള്‍,<br />പൊരുത്തക്കേടുകള്‍,<br />ഒരു ക്യാമറ<br />കണ്ണുചിമ്മിയ<br />നേര്‍ക്കാഴ്ച്ചകള്‍!<br /><br />പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ<br />ഇതിന്<br />അവാര്‍ഡുകിട്ടി.<br />നാട്ടുകാര്‍<br />കണ്ടുനെടുവീര്‍പ്പിട്ടു<br />കൈ കഴുകി!<br /><br />ആരെങ്കിലും<br />കണ്ടുവോ ഈ കഥ,<br />പൊരിവയറിനായ്<br />ഒരു പൊരിക്കടലയെറിയാതെ<br />കഴുകനുമായ്<br />കാഴ്ച്ചയുടെ സൌഭഗം പകുത്ത<br />ക്യാമറ പിന്നീട്<br />ആത്മഹത്യ ചെയ്ത കഥ!<br /><br />അതേ,<br />ചില കാഴ്ച്ചകള്‍ക്ക്<br />അടിക്കുറിപ്പ് പാടില്ല!<br />‍<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-6917209815655468117?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-82361537088331126052007-02-08T03:45:00.001-08:002010-01-08T09:29:59.680-08:00പടിഞ്ഞാറു പൊട്ടിയ<br />വെടിയേറ്റു വളഞ്ഞ്‌,<br />മണ്ണില്‍ കിടന്നു തുരുമ്പിച്ച്‌,<br />ഒടുവില്‍ മോക്ഷം കിട്ടി<br />മ്യൂസിയത്തിലെത്തിയ<br />വാളുകളാണ്.<br /><br />പല പ്രായത്തില്‍<br />പല കോലത്തില്‍<br />പല വിധത്തില്‍<br />പിഴച്ചുപോന്നവ<br />പല കൈമറിഞ്ഞ്‌<br />പല കിടപ്പില്‍<br />പൊടിപിടിച്ച്‌<br />ഒടുവില്‍<br />ഇവിടെ എത്തിയതാണ്.<br /><br />വാളുകളുടെ ചക്രവര്‍ത്തി,<br />ഉടവാളിത്.<br />പണയത്തിലാണ് പലപ്പോഴും<br />ഭാരതീയ സാഹചര്യങ്ങളില്‍.<br />ദൈവത്തിങ്കലായാലും<br />സാത്താ‍ന്‍ സമക്ഷമായാലും<br />പലിശക്കാരന്<br />ലാഭം വേണ്ടെന്ന് വരുമോ?<br /><br />വാളുകളില്‍ കുലീനന്‍<br />ഇവന്‍ , പടവാള്‍.<br />‍മൂര്‍ച്ചപോയെങ്കിലും<br />തിളക്കമുള്ളവന്‍ .<br />പഴകുംതോറും<br />വിലയേറും.<br />വാങ്ങി സൂക്ഷിക്കുന്നവര്‍ക്ക്<br />രാജരക്തം<br />തികച്ചും സൌജന്യം!‍<br /><br />ഇവന്‍ അരിവാള്‍,<br />ഇപ്പോ പാടത്തുമില്ല<br />പാര്‍ട്ടിയിലുമില്ല.<br />ബിംബം എന്നനിലയ്ക്ക്‌<br />ചില കവികള്‍<br />‍ചിലപ്പോള്‍<br />ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്‌.<br />ചിഹ്നവേലയാണിപ്പോള്‍<br />ഉപജീവനമാര്‍ഗ്ഗം!<br /><br />ഇത്‌ വടിവാള്‍,<br />‍വാളുകളില്‍<br />‍പ്രയോഗത്തില്‍ അവശേഷിക്കുന്നവന്‍.<br />‍നിത്യോപയോഗ സാധനം.<br />ഏതളവിലും<br />സുലഭം..<br /><br />കൊടുവാളിന്<br />‘ക’ പ്രാസം<br />കര്‍ഷകര്‍<br />കശാപ്പുകാര്‍<br />കലാപകാരികള്‍ പോലും<br />കൈവശം വയ്ക്കാറുണ്ട്.<br />ഏറിയപങ്കും മാംസഭുക്ക്.<br />വായ്ത്തലയിലെ തണുപ്പ്<br />മൂര്‍ച്ചയല്ല, മരണം തന്നെ!<br /><br />എടുത്തവരെയെല്ലാം<br />അതിനാലെ ഒടുക്കുന്ന<br />കാവ്യനീതിയുടെ വാള്‍<br />ഉണ്ടെന്ന് കേള്‍ക്കുന്നു.<br />തല്‍ക്കാലം ലഭ്യമല്ല.<br /><br />ഭഗവതിയുടെ വാളല്ലോ<br />ഭദ്രവാള്‍,<br />ഭൂതഭാവികള്‍ ചൊല്ലും<br />കിളിച്ചുണ്ടന്‍ വാള്‍,<br />കണ്ടവരെല്ലാം<br />എടുത്ത് തുള്ളിത്തുള്ളി<br />തമാശയായ്ത്തീര്‍ന്ന<br />ഭക്തിയുടെ വാള്‍!<br /><br />ഇനി ഇടിവാള്‍;<br />‍ദൈവങ്ങളുടെ ആയുധം.<br />മണ്ണില്‍<br />‍വംശനാശം നേരിടുന്ന<br />സിംഹവാലന്‍ കുരങ്ങ്‌!<br /><br />പൊതുവാളിന്റെ വാള്‍<br />‍പാട്ടൊടുങ്ങാത്ത<br />ഒരുനാവാണ്‌.<br />കലര്‍പ്പിനെ ചൊല്ലി<br />ചില കശപിശയൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും<br />ഈ വാളു പാടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.<br /><br />പ്രദര്‍ശനത്തില്‍<br />അവസാനം<br />ഈ വെറും വാള്‍;<br />പുതിയ തലമുറയുടെ<br />ഇഷ്ടായുധം.<br />മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്<br />നിരുപദ്രവകാരി,<br />പ്രയോഗിക്കുന്നവനെ മാത്രം<br />മുറിവേല്‍പ്പിക്കുന്നത്‌,<br />നൂറു ശതമാനം<br />ഗാന്ധീയന്‍.<br />(ദൈവമേ...!)<br /><br />എന്താ,<br /> തികട്ടിവരുന്നെങ്കില്‍<br />‍നിങ്ങള്‍ക്കുമാവാം<br />തെല്ലുമാറിയൊരു വാള്‍.‍.."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-8236153708833112605?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-12183571318445834512007-02-02T14:55:00.000-08:002008-12-31T06:09:27.438-08:00ഒരു കവിത<br />വായിച്ച തീയില്‍<br />ഒരായിരം കവിതകള്‍<br />എഴുതാതെരിച്ചു.<br /><br />അങ്ങനെയത്രെ<br />എന്റെ മാംസം<br />വേവുന്ന ഗന്ധത്തില്‍<br />കവിത നാറിയത്!<br /><br />എങ്കിലും<br />പട്ടടയിലെ‍<br />എരിഞ്ഞുതീരാത്ത കൊള്ളികള്‍ക്ക്<br />ഈ മരണം<br />കാവ്യാത്മകം.!<br /><br />വെന്തു തീര്‍ന്നിട്ടും<br />ചൊല്ലി തീരാത്ത<br />ഏതു കവിതയുടെ കനല്‍<br />ഈ മൃത്യുവിനെ<br />കാവ്യാത്മകമാക്കിയെന്ന്<br />സത്യമായും<br />എനിക്കറിയില്ല..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-1218357131844583451?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-2667133053936090422007-01-22T21:48:00.000-08:002008-12-31T06:10:31.377-08:00ഒരേ നദി<br />ഇരു കരകള്‍<br />ഓരങ്ങളിലൊന്നിലിരുന്ന്<br />ചൂണ്ടയിടുന്നൊരു ചെക്കന്‍.<br /><br />ഒരേ നദി<br />ഇരു കരകള്‍<br />ഒരു കരയില്‍<br />കാര്‍ഡും കലണ്ടറുമില്ലാതെ<br />കാലന്റെ കണ്ണാല്‍ മാത്രം<br />എണ്ണപ്പെട്ട ചിലര്‍<br />മറുകരയില്‍<br />കാര്‍ഡില്‍ നിന്ന് കാര്‍ഡിലേയ്ക്ക്<br />കാറോടുന്ന വേഗത്തില്‍<br />കണക്കായിമാറുന്ന<br />മറ്റു ചിലര്‍<br /><br />ഒരു കരയില്‍<br />വിറ മാറ്റാന്‍<br />പഴയോലപുതപ്പിട്ട<br />കുരുന്നുകള്‍<br /><br />മറുകരയില്‍<br />വെറി മാറ്റാന്‍<br />ഉടലുകളുടെ<br />കുളിര്‍രാവ്<br /><br />ഒരു കരയില്‍<br />നാലു കാലില്‍<br />കൂരയില്ലാത്ത കക്കൂസ്<br /><br />മറുകരയില്‍<br />കെട്ടിയിട്ട<br />നക്ഷത്രവഞ്ചി<br /><br />ഒരേ നദി<br />ഇരുകരകള്‍ക്ക്<br />ഒരു സംഗമം<br />അലിയലിന്റെ<br />ഈ ഗതാഗതം<br />ഓരങ്ങളില്‍ ഇഴഞ്ഞും<br />നിരത്തില്‍ പാഞ്ഞും<br />വെളിപ്പെട്ടത്<br />ഒരേ കണക്കിന്റെ<br />വിപരീതപദങ്ങള്‍<br /><br />ഇടയ്ക്കിടെ<br />പിഴച്ചുപോകുന്ന കണക്കുകളുടെ<br />ചില്ലറ ഒച്ചപ്പാടുകള്‍<br /><br />തെരുവിലൊട്ടിച്ച വരയന്‍കുതിരയെ<br />കാണാതെപോയതിന്റെ ശിക്ഷയാവാം<br />കനേഷുമാരിക്ക് പുറത്ത്<br />ചിലര്‍<br />ചക്രത്തിന്നടിപ്പെട്ടു.<br /><br />ഒരേ നദി<br />ഇരുകരകള്‍<br />ഓരങ്ങളിലൊന്നിലിരുന്ന<br />ചെക്കന്റെ ചൂണ്ടയില്‍<br />എന്തോ കുടുങ്ങി<br /><br /><br />സംശയമില്ല<br />അതോരു<br />പോസ്റ്റ് മോഡേണ്‍<br />പാലമായിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-266713305393609042?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-19888029408703672622007-01-15T01:26:00.000-08:002008-12-31T06:11:04.216-08:00ആകാശം കണ്ട് പൊങ്ങിയും<br />കടലറിയാനായി മുങ്ങിയും<br />മണ്ണിലെ ഓരോ പച്ചപ്പിലും<br />ഒട്ടിനില്‍ക്കുന്ന തുടിപ്പ്,<br />അടരാന്‍ മടിക്കുന്നോരില പോലെ<br />ചില്ലയോടൊട്ടി<br />മരം വേരിലും<br />വേര് മണ്ണിലും<br />മണ്ണ് മാനത്തും<br />വേര്‍പെടാന്‍ മടിക്കുന്നൊരു<br />തുടര്‍ച്ച...<br /><br />സങ്കീര്‍ണ്ണമായ പടച്ചട്ടകള്‍ക്കുള്ളില്‍<br />എത്ര ലളിതം,<br />നിശ്ചലം,<br />മൗനം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-1988802940870367262?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-90299594296614035742007-01-13T13:17:00.000-08:002008-12-31T06:11:33.889-08:00മരുഭൂമിയില്‍ മരുപ്പച്ചകളില്ല.<br />നെഞ്ജില്‍ കണ്ണുള്ള പഥികന്<br />അത്‌ കിനാവിന്റെ ജലഗതാഗതം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-9029959429661403574?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-86648662693945272592007-01-07T12:46:00.000-08:002008-12-31T06:32:59.327-08:00വേലി ചാടുന്ന പയ്യിനറിയില്ല<br />അറവുശാലയ്ക്ക് മതിലുമുണ്ടെന്ന്.<br /><br />മതില്‍ തുരക്കുന്ന എലിയുമറിയില്ല<br />മാളത്തിനപ്പുറം കെണിയോരുങ്ങുന്നെന്ന്.<br /><br />നടന്നു തീര്‍ത്ത വഴികളിലൊന്ന്<br />തിരികെയെത്തിച്ചപ്പോള്‍<br />ഞാനുമറിഞ്ഞില്ല<br />ഇരുളു താരാട്ടുന്ന<br />കവലകളിലെങ്ങോ വച്ച്<br />എന്റെ ചേതന<br />ഒരു ഫോസിലായ് ഉറങ്ങിപ്പോയെന്ന്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-8664866269394527259?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-53491717274627391292007-01-01T04:32:00.000-08:002008-12-31T06:13:45.016-08:00മരണം ഒരിടിമുഴക്കമായിരുന്നെങ്കില്‍<br />കാതറുത്ത്<br />ഞാന്‍ അമരനായേനെ.<br /><br />ഇനി അതൊരു ഉള്‍ക്കാ‍ഴ്ച്ചയാണെങ്കിലോ<br />കണ്ണടച്ചു ഞാ‍ന്‍ ഇരുട്ടാക്കിയേനെ.<br /><br />കേള്‍വിയും കാഴ്ച്ചയും കടന്ന്<br />കര്‍പ്പൂരം പോലെ മണത്താലൊ,<br />നാളികേരം പോലെ രുചിച്ചാലൊ,<br />അതില്‍ കത്തിച്ചുവച്ച നെയ്ത്തിരിപോലെ<br />പ്രകാശിച്ചു നിന്നാലൊ,<br />പാലത്തലപ്പുകളില്‍ നിന്നും<br />കാമത്തിന്റെ വെണ്‍തടാകമായി<br />ഒഴുകിയെത്തിയാലൊ.,<br /><br />ഒരു തൂശനിലയിലെ വിരുന്നായി<br />കണ്ണിനും കാതിനും കതകുതുറക്കാത്ത<br />കറുത്തവാവിന്റെ കടിഞ്ഞൂല്‍കുരുന്നായി<br />കനിവിന്റെ ധമനികളില്‍ മഞ്ഞുരുകി<br />ഉറഞ്ഞെത്തുന്ന കുളിരില്‍<br />ഒരു പുതപ്പായി<br />കണ്ണടച്ച്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-5349171727462739129?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-4939618202153772402006-12-30T05:30:00.000-08:002008-12-31T06:29:12.902-08:00ആശയാണ്<br />ഒരു കവിതയെഴുതണം<br /><br />“വള്ളിനിക്കറും വെള്ളയ്ക്കാവണ്ടിയുമാ‍യ്<br />വഴിവക്കില്‍ കാത്തുനില്‍ക്കാന്‍<br />വഴിക്കണ്ണുള്ള ചങ്ങാതി,<br />പ്ലാവിലതൊപ്പി, മാങ്ങാച്ചുന,<br />കശുമാവിന്‍ ചില്ലകള്‍ താണുവന്ന്‌<br />കനിഞ്ഞുനല്‍കുന്ന പൂര്‍വികസ്മരണ,<br />കണ്ണുനിറയെ നിറങ്ങളുള്ള,<br />കവിള്‍ നിറയെ രുചികളുള്ള<br />ബാല്യത്തിന്റെ ബിംബശേഖരം.<br />ഓണം,വിഷു,<br />കാര്‍തിക, സംക്രാ‍ന്തിഘോഷങ്ങള്‍,<br />അമ്മുമ്മക്കഥകള്‍, അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍,<br />തെയ്യവും തോറ്റവും, പുള്ളുവന്‍പാട്ടും,<br />കാവിലെ പുറ്റില്‍ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന<br />ഒന്നും മറക്കാത്ത സര്‍പ്പവും”,<br />കവിതയെഴുതാന്‍<br />ഇതൊക്കെ വേണമെന്ന്<br />പ്രൊഫസര്‍ കാല്പനികനും പറ്റങ്ങളും.<br />ഉണ്ടോ സുഹ്ര്ത്തേ<br />കടം തരാനായ്<br />ഒരു ബാല്യം;<br />കുന്നും പുഴകളും<br />പൂക്കളും കിളികളും<br />ഒന്നിച്ചു പിച്ചനടന്ന കാലം...<br /><br />“ആയിരം കണ്ണുള്ള<br />കൌമാരക്കാഴ്ചകളില്‍<br />പൊടുന്നനേ പെണ്ണായ കൂട്ടുകാരി<br />തനിക്കായ് മാത്രം തൂവിയ ചുവപ്പ്,<br />പത്തായത്തിന്റെ നിഴലിലോ<br />അറപ്പുരയിലെ ഇരുളിലോ<br />ആദ്യമായ് നുകര്‍ന്ന മധുരം“,<br />ഇതൊന്നുമില്ലാതെ<br />ഒരു പ്രണയകവിതപോലും<br />പടച്ചൊപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന്<br />വിമര്‍ശനച്ചേരി മാഷന്മാ‍ര്‍.<br />ഉണ്ടോ പെണ്ണേ<br />ഓര്‍മ്മയില്‍ ഒരു തളിരെങ്കിലും<br />ഉടല്‍ മൂടിയ<br />ഈ ശിശിരത്തില്‍?<br /><br /><br />ഇനി നാഗരിക കവിയാകാമെന്നു വച്ചാല്‍<br />ഇടത്തരക്കാരന്റെ നഗരത്തിന്<br />പുറം മാത്രമേയുള്ളു.<br />സ്ഫടികവാതില്‍ക്കല്‍<br />പാളിനോക്കുന്ന പഥികനുള്ളത്<br />ചിറികോട്ടിക്കോരിയെടുക്കാന്‍<br />ഒരു കുമ്പിള്‍ പുച്ഛം..!<br /><br />അമ്മേ പറയുക<br />അണുവിമുക്തമായ വീടിന്റെ<br />ശുദ്ധശൂന്യമായ വെടുപ്പില്‍<br />മണ്ണിന്റെ മണമുള്ള കവിതയ്ക്ക്<br />ഞാനെവിടെപ്പോകും..?<br /><br />അച്ഛാ പറയുക<br />വെള്ളികെട്ടിയ ചൂരല്‍വടിയോ,<br />മലര്‍ന്നുകിടക്കുന്ന ചാരുകസാലയോ,<br />പേനാക്കത്തിയോ, തുപ്പല്‍ക്കോളാമ്പിയോ,<br />അമ്മയ്ക്കുനേരേ തൊടുക്കാന്‍<br />മൂര്‍ച്ചയുള്ളൊരു നോട്ടം പോലുമില്ലാതെ,<br />പ്രാരാബ്ദത്തിന്റെ ഗുണപാഠകഥകള്‍<br />പകുത്തൂട്ടിയ പ്രജ്ഞയില്‍<br />അധികാരത്തിന്റെ ബിംബങ്ങള്‍ തേടി<br />ഞാനെവിടെപ്പോകും..?<br /><br />പൂരത്തിന്റെ കൊട്ടിക്കലാശം പോലെ<br />പെയ്തൊഴിയുന്ന ദിനങ്ങള്‍.<br />കണ്ണില്‍ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കിഴവനില്‍<br />കാലന്റെ ഛായ പടരും മുന്‍പേ,<br />ആശയാണ്,<br />ഒരു കവിതയെഴുതണം.<br /><br />ഉണ്ടോ<br />ഒരു ഭാഷ നിര്‍ദേശിക്കാന്‍...?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-493961820215377240?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8429917741423123821.post-54099658406505034832006-12-29T08:12:00.000-08:002008-12-31T06:15:06.410-08:00രണ്ട്‌ കാളകളുണ്ടായിരുന്നിട്ടും<br />അപ്പന്‍ ഉപ്പൂറ്റിതേഞ്ഞ്‌ ചത്തു.<br /><br />കാളവണ്ടിയൊന്നുണ്ടായിരുന്നിട്ടും<br />ഞാന്‍ ചത്തത്‌<br />ചക്രശ്വാസം വലിച്ച്‌...<br /><br />നല്ലൊരു വണ്ടിക്കാരനായിരുന്നിട്ടും<br />മകനെ<br />നാട്ടുകാര്‍<br />ചമ്മട്ടിക്കടിച്ചു കൊന്നു.<br /><br />കഥ ഇങ്ങനെയൊക്കെയായിട്ടും<br />കടലാസിലൂടെ<br />ചക്രങ്ങള്‍<br />ഉരുണ്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8429917741423123821-5409965840650503483?l=poemsanurananangal.blogspot.com' alt='' /></div>വിശാഖ് ശങ്കര്‍http://www.blogger.com/profile/17765738992639988573noreply@blogger.com3