ഭയം

നീന്താനറിയില്ലെനിക്ക്‌.
എങ്കിലും ചിലപ്പോള്‍
ചില പുഴകള്‍ ‍
എന്നെ നീന്താന്‍ ക്ഷണിക്കും.

സുതാര്യമായ
അതിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍
മുഖം തെളിയുമ്പോ
അടിയില്‍ എവിടെയോ കാണും
ഞാനെന്ന് നിനയ്ക്കും.

നീന്താനറിയില്ലെനിക്ക്‌.
എങ്കിലും ചിലപ്പോള്‍
ചില മോഹങ്ങളെന്നെ
ഒരു മുങ്ങാങ്കുഴിക്ക്‌ ക്ഷണിക്കും.

എടുത്തു ചാടിയാല്‍ പിന്നെ
മൂന്നു നിവരലിന്റെ
നേരമേയുള്ളു.

അതിനിടയിലിനി
നീന്തലെങ്ങാനും പഠിച്ചുകളയുമോ
എന്നതാണെന്റെ ഭയം.

ബാധ

പകല്‍ തെളിച്ചിട്ട
തെരുവിന്റെ മനസ്സില്‍
വിയര്‍ത്തൊലിച്ചാലും
നടന്നു തീരാത്ത
ദൂരങ്ങളാവും.

രാത്രികാലങ്ങളിലത്
ഒരു പൊതിച്ചോറോ
ഒരു വരി താരാട്ടൊ
ഓര്‍ത്തെടുക്കുവാന്‍
ശ്രമിക്കും.


രാപ്പകലില്ലാതെ
ഭയങ്ങളില്‍
ഉണര്‍ന്നിരിക്കും.

എങ്കിലും
അതിനറിയാം
എല്ലാ തെരുവുകളും വളരുന്നത്
ഒരേ പലകയിലേയ്ക്കാണെന്ന്.

ഒഴുക്കറ്റ
ഇറക്കത്തിന്റെ
വടിവില്ലാത്ത ലിപികളില്‍
എഴുതപ്പെടും
“ഇവിടെ
ഈ വഴി അവസാനിക്കുന്നു”
എന്ന്.