എങ്ങനെ...?

കെട്ടിയോനെക്കൊണ്ട്‌
മടുത്തല്ലോ ദൈവമേ എന്ന്
വ്രതം നോറ്റ്‌ മടുത്തിട്ട്‌
നോമ്പ്‌ പിടിച്ച്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച്‌ നോക്കും
പെമ്പിറന്നോത്തി.

അപ്പനെ നന്നാക്കണേയെന്ന്
വീട്ടിലില്ലാത്ത മുട്ടിപ്പാ
നിരാഹാരം കിടന്ന് വാങ്ങിപ്പിച്ച്‌
മുട്ടുകുത്തി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കും
കോണ്‍വെന്റില്‍ പഠിക്കുന്ന
കുട്ടികള്‍.

കെട്ടിയോളെയും കുഞ്ഞുങ്ങളേയും
ഇങ്ങനെ കണ്ണീരു കുടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദൈവത്തില്
‍എങ്ങനെ പിന്നെയും വിശ്വസിക്കും
സ്നേഹമുള്ള
ഏതു കെട്ടിയോനും, അപ്പനും...?

പപ്പിയക്ക

പപ്പിയക്കന്റെ പൗള്‍ട്രിഫാം
പട്ടണം കീഴടക്കിയത്‌
പെട്ടന്നായിരുന്നു.

കള്ളിമുണ്ടും തോര്‍ത്തും
ഉച്ചിയില്‍ കെട്ടിവച്ച മുടിയും
മുറുക്കി ചുവന്ന ചുണ്ടും
എള്ളെണ്ണ തേച്ച്‌
വിയര്‍പ്പുമിനുക്കിയ ഉടലുമായ്
അവരെക്കണ്ടാണ്‌
അവിടത്തുകാര്‍ ‍കാമത്തിന്റെ നിറം
കറുപ്പാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചത്‌.

ഷെഡിലേയ്ക്ക്‌
കുനിഞ്ഞുകയറുന്നതും കാത്ത്‌
തോര്‍ത്തു തുളയ്ക്കുവാന്‍
ആര്‍ത്തിയുള്ള കണ്ണുകള്‍
‍ക്യൂ നില്‍ക്കുമായിരുന്നു.

ചെറുപ്പക്കാര്‍, മദ്ധ്യവയസ്കര്‍
‍വഷളന്‍ കിഴവന്മാര്‍ തൊട്ട്‌
മൂത്ത കൗമാരക്കാര്‍ വരെ
ആയിടെ കോഴിയേ തിന്നൂ.
പപ്പിയക്കന്റെ കടയീന്നേ വാങ്ങു.

ലോണെടുത്ത്‌ കോഴിക്കട തുടങ്ങിയ
ചില മൂളയില്ലാത്തവന്മാരൊഴികെ
ആണായ്‌ പിറന്നവരിലാരും
അവരെ ഇച്ചിപ്പോന്ന് പറയുമായിരുന്നില്ല.

പതിവുകാര്‍ക്ക്‌
അല്‍പാല്‍പ്പം അശ്ലീലവും
അതില്‍ വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്ക്‌
ഒരു മുട്ടലും ഉരസലും വരെ,
അതുവരെ മാത്രം,
പപ്പിയക്കയ്ക്ക്‌ പരാതിയില്ല.

പിന്നേംനിന്ന് ചൊറിയുന്നോര്‍ക്കായ്
താമ്പൂലം ചേര്‍ത്ത
നല്ല പിടയ്ക്കുന്ന തെറികള്‍
വായിലിട്ട് ചവച്ചത്
എപ്പോഴും റെഡിയായിരുന്നു.

എന്നിട്ടും
പപ്പിയക്കന്റെ കടയില്‍
‍കോക്കാന്‍ കേറി.

ഷെഡും പൊളിച്ചു.

കോഴിയേം പിടിച്ചു.

മനംനൊന്ത അക്കന്‍
‍രായ്ക്കുരാമാനം
നാടുവിട്ടെന്ന് കഥ.

ഷെഡിന്റെ പിറകീന്ന്
കീറിയൊരു കള്ളിമുണ്ടും
തോര്‍ത്തും
ആരോ കണ്ടെടുത്തത്‌
പോലീസുകാര്‍ മുക്കി.

കൊണ്ടുപോയ്‌
മണപ്പിച്ച്‌ കെടക്കാനായിരിക്കും..!

സമവാക്യം

പറ്റിപ്പോയ
അബദ്ധങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ പഠിക്കാന്‍
‍ചരിത്രം മതിയാവും.

വറ്റാത്ത അവയുടെ
ഒഴുക്കിനെ കുറിച്ച്‌ പഠിക്കാനാവട്ടെ
വര്‍ത്തമാനപത്രങ്ങള്‍ തന്നെ ധാരാളം.

പഠനങ്ങള്‍ക്ക്‌ വഴങ്ങാത്തയീ
വര്‍ത്തമാനചരിത്രം
ദഹനക്കേടായ്‌ വളരുന്നതിനെ
ആമാശയരോഗമെന്ന് വിളിക്കുമോ
അടിവയറിനിനിയും
കാണാതെ പഠിക്കുവാനുള്ള
ഏതെങ്കിലും ഒരു വിപ്ലവ സമവാക്യം..?

ആശാലത

മുല്ലയ്ക്ക്‌ വെള്ളമൊഴിക്കാനെന്ന വ്യാജേനെ
മുറ്റത്ത്‌ നില്‍ക്കും
എന്നും മൂന്നര മണിനോക്കി
തെക്കേ വളവുകഴിഞ്ഞ്‌
എപ്പൊഴും ഉദിക്കാവുന്ന
ഒരു നക്ഷത്രത്തെയും കാത്ത്‌.

പൊലിഞ്ഞു പോയവരെപ്പോലെ
മാനത്തു കാണാവുന്ന
ഒന്നായിരുന്നില്ല അത്‌.

വളവുതിരിഞ്ഞ്‌
മണവും,
ചിലപ്പോള്‍ ‍ചില ചിലപ്പുകളുമായ്‌
എന്നും എത്തുമായിരുന്നത്‌.

താലത്തിലോ , വിളക്കിലോ
നെല്ലിലോ, പൂക്കുലയിലൊ
കണ്ടെടുക്കനാവാത്തൊരു താലപ്പൊലി
നെഞ്ചിലങ്ങനെ കത്തിനില്‍ക്കുന്നത്‌
പൊള്ളലറിയിക്കുമായിരുന്നു.

വെറുതെ വീശിയൊരു കാറ്റില്‍
ഒരിക്കലൊന്ന്
കണ്ണടഞ്ഞുപോയതാണ്‌.

വീണ്ടെടുക്കാനാവാതെപോയ
ഒരു വിലാപത്തിന്റെ വെയിലേറ്റ്‌
വാടിപ്പോയ്‌
മുറ്റത്തേയ്ക്ക്‌ പറിച്ചുനടാനായി
വേലിയില്‍ കണ്ടുവച്ച ആശാലത...

അതില്‍ പിന്നെ
‍സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഞാന്‍
വേലികെട്ടിയിട്ടില്ല.

കാറ്റഴിയുന്ന വഴി.

കെട്ടിത്തൂങ്ങിയ പാട്ടുകള്‍ കൊണ്ടും
കനലൂതിപിടിപ്പിക്കാന്‍
‍കാറ്റിനേ കഴിയൂ.

വരികളോ, വാക്കോ
ലിപികകള്‍ക്ക്‌ മുകളില്‍
കുറിച്ചുവച്ച സ്വരസ്ഥാനങ്ങളോ
പറന്നുപോകുന്നത്‌
കണ്ടാലും പകയ്ക്കാതെ
അതങ്ങനെ ഉതിര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും.

കണ്ണടയും വഴി
ഓര്‍ത്തെടുക്കാനായില്ലെങ്കിലോ എന്ന്
മറവിയെ ഭയക്കാതെ
അലിഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കും.

ഉറക്കത്തിനറിയാം
കാറ്റാണേറ്റവും മികച്ച
പാട്ടുകാരനെന്ന്.

അവന്‌
അനശ്വരത പോലുള്ള
ബാദ്ധ്യതകളോന്നുമില്ലെന്ന്.

മദ്യപിച്ചിട്ടാവുമ്പോള്‍ ഛര്‍ദ്ദിക്കുന്നതില്‍ അസ്വാഭാവികതയൊന്നുമില്ലല്ലൊ.

വല്ലപ്പോഴും
നേരില്‍ കാണുമ്പോള്‍
‍നാലുവാക്കില്‍ ഒതുക്കാന്‍
കഴിയാതെപോകുന്നവ
മേലില്‍
കണ്ടാല്‍ തിരിഞ്ഞുനടക്കും വരെ
നിങ്ങളെ മടുപ്പിക്കുന്നെങ്കില്‍
നിങ്ങളെപ്പോലെ പലരോട്‌
നിത്യവും ചിലയ്ക്കുന്ന നാവ്‌
എത്ര മടുപ്പിച്ചിരിക്കണം
പലായനത്തിന്‌ വഴികളില്ലാതെ
കുടുങ്ങിപ്പോയ എന്റെയീ
പാവം ചെവികളെ!

നെല്ലിപ്പലക കണ്ടപ്പൊഴാണ്‌
നടുവിരലെടുത്തങ്ങോട്ട്‌ വയ്ക്കാന്‍
കൈപ്പത്തിക്ക്‌ നിര്‍ദ്ദേശം കൊടുത്തത്‌.

എന്നിട്ടും
തെകിട്ടിവന്ന ഒച്ചകളില്‍ വിരലിട്ട്‌
തെരുവോരത്തെന്നെ കുനിച്ചിരുത്തി
ദുഷ്ടന്‍..!

അതുവഴി വന്ന
ഒരജ്ഞാത സുഹൃത്ത്‌ ക്ഷണിച്ചു
അറുപത്‌ വിട്ടാല്‍ മാറും, വാ..

ഭാഗ്യം..,

ഏര്‍പ്പാട്

ജീവിച്ചിരുന്നാല്‍
ഒരുപാട്‌ പാട്‌.

ചത്തുകഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ
ഇരുപാടും പാട്‌.

ചത്തതിനൊത്തപോല്‍
ജീവിച്ചിരുന്നാല്‍
മെച്ചത്തില്‍ കഴിക്കാവുന്ന
ഈ ഏര്‍പ്പാട്‌..!